Van eenhoorns tot Elmo en van Paw Patrol tot prinsessen. Elke peuter komt in een fase waarin hij of zij enthousiast wordt van specifieke dingen. Daarom delen we iedere week een leuke peuterpassie van onze lezers, want soms zijn ze wel héél bijzonder.
Lees verder onder de advertentie
Bonnie (32) is moeder van Jolien (2,5). Haar peuter is dol op haar verzameling stenen.
Bonnie: “Wanneer haar fascinatie voor stenen begon, vind ik lastig om te zeggen. Maar ik denk dat het mij écht begon op te vallen tijdens een wandelingetje naar de speeltuin, toen mijn dochter ineens met een schepje vol steentjes aan kwam lopen. ‘Mama, skeentjes!’ Steentjes, dus. Ik knikte en dacht deze verzameling bij een eenmalige bewondering zou blijven, zoals die ene keer dat ze dolgraag met een pollepel wilde spelen. Maar nee, dit bleek serious business.
Lees verder onder de advertentie
Steentjes uitzoeken
Tegenwoordig kan ik geen straat oversteken zonder dat ze ergens naar beneden duikt. Bij voorkeur midden op de stoep, terwijl andere ouders me glimlachend voorbijlopen. ‘Ja, nog even een steentje uitzoeken hoor!’ roep ik dan, terwijl zij met hun baby’s in Bugaboos wél op tijd op de crèche aankomen.
Chaotisch steendepot
Haar collectie is op z’n zachtst gezegd indrukwekkend. We hebben keurig gepoetste kiezels, modderige grindsteentjes en zelfs een verdwaalde baksteen die ze koste wat kost mee naar huis wilde slepen. Zucht.. Het huis is dan ook een chaotisch steendepot, mijn tas weegt minstens vijf kilo extra door de lading gevonden steentjes en mijn wasmachine? Laten we het daar maar niet over hebben. Het knappe vind ik: ze weet precies welke stenen van haar zijn. Een keer dacht ik slim te zijn en een paar ‘minder mooie’ exemplaren uit haar verzameling te verstoppen in de achtertuin. Nou, dat heb ik geweten. Huilen, krijsen en drama op Shakespeare-niveau.
Maar het is ook wel aandoenlijk hoor, onze geoloog in de dop. Hoe ze op haar knietjes hurkt, met een serieus gezichtje het perfecte steentje uitkiest. Hoe ze tegen iedere voorbijganger zegt: ‘Mooi, hè?’ terwijl ze een willekeurige, grijze kiezel omhoog houdt alsof het een diamanten ring is. En hoe ze haar verzameling heeft uitgestald naast haar bedje.
Wandeling voor haar verzameling
Door deze peuterpassie heeft ze geen interesse meer in de speeltuin, maar wandelen we bijna dagelijks rustig door het park, terwijl zij haar stenenverzameling aanvult. Dat ze dan ook in een modderpoel zit of een vieze hand in mijn gezicht steekt (‘Mama, voel!’) neem ik dan maar voor lief. Over een paar jaar kunnen we er samen vast om lachen.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]