Het is een nachtmerrie voor elke ouder: je raakt je kind kwijt in een drukke menigte. In een split second kan het je overkomen, zo ook Pia (32) die haar peuter uit het oog verloor op de markt.
“Elke zaterdag is het vaste prik: Noor en ik naar de markt. Noor is drie jaar, dus voor haar is het één groot avontuur. De viskraam, waar ze steevast met een grote boog omheen loopt, vindt ze nogal griezelig. In tegenstelling tot de stroopwafelkraam, of zoals Noor het noemt de ‘plakkoekkraam’. Met de vriendelijke marktkoopman die de warme stroopwafels verkoopt is ze ondertussen dikke vrienden geworden.
Die ene zaterdagochtend was het druk, veel drukker dan normaal. We slingerden door de mensenmassa. Ik met mijn volle boodschappentas en Noor met haar roze Nijntjerugzak, gevuld met de meest willekeurige spullen: haar lievelingsknuffel, een plastic vorkje van de McDonald’s, een glitterborstel en wat kleurpotloden. De zon scheen fel, mensen drongen voor bij de kramen en de geur van verse bloemen, gebakken vis en oliebollen mengde zich over het plein. Noor had er zin in, ik minder. Een onheilspellend gevoel hing in de lucht.
‘Blijf bij mama’, had ik haar nog gezegd toen we bij de kraam van de kaasboer stonden. Je kent het wel, zo’n moederlijke opmerking waarvan je meteen weet dat het eigenlijk weinig zin heeft. Terwijl ik met een schuin oog naar een stuk kaas wees en mijn portemonnee uit mijn tas graaide, voelde ik ineens… niets. Dat kleine handje in de mijne was weg. ‘Noor?’ riep ik terwijl ik mij razendsnel omdraaide. Geen Noor. Oké, geen paniek, ze staat vast gewoon een paar stappen verderop. ‘Noor?’ riep ik nu iets harder. Mijn stem klonk plots hoger dan normaal. Geen antwoord. Mijn hart schoot bijna uit mijn lijf van de stress. Ik keek om me heen, mijn ogen scanden de kramen en de gezichten. Overal mensen, maar geen Noor. Alleen maar benen en tassen. Diep ademhalen, ze kan niet ver zijn.
Binnen een paar seconden schoot ik in overlevingsmodus. ‘Heeft iemand een klein blond meisje gezien met een roze rugzak?’ Ik hoorde mezelf hysterisch praten tegen wildvreemden. Twee vrouwen van middelbare leeftijd probeerden mij te kalmeren, terwijl de kaasboer mij schaapachtig bleef aanstaren. De zoektocht leek uren te duren en de meest akelige scenario’s schoten door mijn hoofd. Ik stond op het punt om in alle wanhoop de politie te bellen, toen ik ineens in mijn ooghoek een roze gloed zag. Daar in de verte, achter de bloemenkraam. Ik wurmde mij door de menigte en probeerde half struikelend het kraampje achter de tulpen te bereiken. Ja hoor, daar stond ze. Mijn Noor. In volle glorie voor de stroopwafelkraam, haar handjes tegen het glas gedrukt. ‘Kijk, mama! Plakkoek’ riep ze enthousiast.
Ik kon wel janken en lachen tegelijk. Terwijl ik nog half op adem moest komen, keek ze mij met haar grote ogen aan en zei ze bloedserieus: ‘Mama? Waar bleef je nou?’ Tuurlijk, mama’s hebben het altijd gedaan. De opmerking kon mij op dat moment weinig schelen. Ze was weer terecht, ze was weer bij mij! Voor mijn eigen schrik – en vast ook van dat van Noor, al had mijn kleine peuter geen flauw idee wat voor een paniek er zojuist heerste op de markt – kocht ik twee ‘plakkoeken’ en liepen we linearecta naar huis. Hand in hand.
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
