Beeld: Getty Images
Het is niet dat Demi* de steeds duurder wordende boodschappen niet kan betalen, maar toch kan ze het niet laten om bij bijna ieder bezoek aan de buurtsuper iets ongescand in de kinderwagen te laten liggen.
“Het begon een paar jaar geleden met een nietszeggend stukje gemberwortel dat ik blijkbaar nog onder in mijn mandje had liggen. Ik had al een fortuin uitgegeven aan een shopper vol boodschappen en toch gaf het me ergens een kick dat ik die – wat zou het zijn? twee euro aan gember – zo mee kon nemen. De keren daarna ‘vergat’ ik ‘m steeds vaker aan te slaan bij de zelfscan en iedere keer voelde ik weer dat gevoel dat ik vroeger als tiener wel eens had, nadat ik stiekem een hijsje van een sigaret had genomen of een biertje uit de voorraad van m’n vader had gepakt. Alsof er een soort kleine rebel in me ontwaakt dat schreeuwt: ‘I am aaaalive’, blijkbaar al om zoiets treurigs als een stukje gember.
Die tijd van stiekeme verzetjes is al lange tijd voorbij. Inmiddels ben ik moeder van twee kinderen onder de twee en ik kan je zeggen: erg alive voel ik me niet. Ik kan mijn dagen uittekenen: het is rennen, vliegen en zorgen. Niet dat ik ongelukkig ben, ik ben gek op mijn gezin, maar ik mis soms wel een beetje de jeu in mijn leven. Een beetje avontuur.
Ik zou mijn ‘vergeetachtigheid’ in de supermarkt ook niet echt anders kunnen verklaren, want ik heb een prima baan en ik kan zo’n stuk gember, knijpfruit of croissant echt wel betalen. De dingen die ik vergeet zijn ook nooit duurder dan anderhalve euro. Dat is dan toch het principe dat ik heb, hoe gek dat ook klinkt. Ik scan twee knijpfruit in plaats van drie, maar zou dit nooit doen met een pak luiers. De peperdure pijnboompitten of truffelolie sla ik altijd aan. Met een tas vol gevulde boodschappen denkt niemand dat ik moedwillig het kleine bakje huismerk crème fraise in de kinderwagen heb laten liggen.
Lees ook – ‘Moet ik mijn kind het gestolen speeltje laten terugbrengen?’ >
Als ik buiten sta, schaam ik me wel altijd een beetje. Het slaat ook nergens op en wat als het wel een keer fout gaat? Dat zou toch gênant zijn. Al denk ik niet dat je om een knijpfruit meer of minder meteen in de boeien wordt geslagen. Een beetje zielig vind ik deze gewoonte, want dat is het, natuurlijk wel. En al helemaal geen voorbeeld voor mijn kinderen. Na zo’n realisatiemoment ga ik altijd weer een paar weken naar zo’n old school kassa met caissière. Maar het is altijd weer een kwestie van tijd voordat ik weer iets in de wagen laat liggen…”
De naam Demi* is gefingeerd en bekend bij de redactie.
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
In de tweede aflevering van ADHAZES, de podcast van André en Roxeanne Hazes, blikt Roxeanne terug op hoe ze haar zwangerschap van Fender beleefde na een eerdere miskraam.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Lil Kleine praat voor het eerst openhartig over zijn zesjarige zoon Lío en het verwaterde contact tussen hen. De rapper heeft zijn zoon al 2,5 jaar niet gezien. Toch is er volgens Lil Kleine een andere reden waarom zijn zoontje hem niet meer herkent.
