Beeld: Getty Images
Het is niet dat Demi* de steeds duurder wordende boodschappen niet kan betalen, maar toch kan ze het niet laten om bij bijna ieder bezoek aan de buurtsuper iets ongescand in de kinderwagen te laten liggen.
“Het begon een paar jaar geleden met een nietszeggend stukje gemberwortel dat ik blijkbaar nog onder in mijn mandje had liggen. Ik had al een fortuin uitgegeven aan een shopper vol boodschappen en toch gaf het me ergens een kick dat ik die – wat zou het zijn? twee euro aan gember – zo mee kon nemen. De keren daarna ‘vergat’ ik ‘m steeds vaker aan te slaan bij de zelfscan en iedere keer voelde ik weer dat gevoel dat ik vroeger als tiener wel eens had, nadat ik stiekem een hijsje van een sigaret had genomen of een biertje uit de voorraad van m’n vader had gepakt. Alsof er een soort kleine rebel in me ontwaakt dat schreeuwt: ‘I am aaaalive’, blijkbaar al om zoiets treurigs als een stukje gember.
Die tijd van stiekeme verzetjes is al lange tijd voorbij. Inmiddels ben ik moeder van twee kinderen onder de twee en ik kan je zeggen: erg alive voel ik me niet. Ik kan mijn dagen uittekenen: het is rennen, vliegen en zorgen. Niet dat ik ongelukkig ben, ik ben gek op mijn gezin, maar ik mis soms wel een beetje de jeu in mijn leven. Een beetje avontuur.
Ik zou mijn ‘vergeetachtigheid’ in de supermarkt ook niet echt anders kunnen verklaren, want ik heb een prima baan en ik kan zo’n stuk gember, knijpfruit of croissant echt wel betalen. De dingen die ik vergeet zijn ook nooit duurder dan anderhalve euro. Dat is dan toch het principe dat ik heb, hoe gek dat ook klinkt. Ik scan twee knijpfruit in plaats van drie, maar zou dit nooit doen met een pak luiers. De peperdure pijnboompitten of truffelolie sla ik altijd aan. Met een tas vol gevulde boodschappen denkt niemand dat ik moedwillig het kleine bakje huismerk crème fraise in de kinderwagen heb laten liggen.
Lees ook – ‘Moet ik mijn kind het gestolen speeltje laten terugbrengen?’ >
Als ik buiten sta, schaam ik me wel altijd een beetje. Het slaat ook nergens op en wat als het wel een keer fout gaat? Dat zou toch gênant zijn. Al denk ik niet dat je om een knijpfruit meer of minder meteen in de boeien wordt geslagen. Een beetje zielig vind ik deze gewoonte, want dat is het, natuurlijk wel. En al helemaal geen voorbeeld voor mijn kinderen. Na zo’n realisatiemoment ga ik altijd weer een paar weken naar zo’n old school kassa met caissière. Maar het is altijd weer een kwestie van tijd voordat ik weer iets in de wagen laat liggen…”
De naam Demi* is gefingeerd en bekend bij de redactie.
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
