In het midden van Nederland is de zomervakantie in volle gang. Voor kinderen hét moment om lekker te lanterfanten. Krijgt je kind onbeperkt schermtijd of hanteer je in de zomervakantie ook strikte regels?
Lees verder onder de advertentie
We vroegen het jullie met een stelling op social media. Een greep uit de antwoorden.
Onbeperkt schermtijd in de zomervakantie
Angelina: “Mijn kinderen hebben nog nooit schermtijd gehad maar spelen liever buiten dan dat ze op hun tablet zitten, ben er van overtuigd dat dat ook een groot deel komt omdat er geen regel aan verbonden zit en ze er op kunnen wanneer ze dat willen ( het niet heeel interessant meer is ) maar elk kind is anders natuurlijk.”
Darja:”Nee hoor, zo veel mogelijk buiten spelen!”
Natas: “Absoluut niet. Het is al heel beperkt en op vakantie doen we het nog minder, genoeg te spelen op een camping en als het écht nodig is mag het even.”
Esmeralda: “Hier hebben we geen schermtijd. Alles wat je verbiedt en beperkt willen ze. Hier mag het altijd en puntje bij paaltje valt het dus wel mee.”
Karin: “Nee! Hij mag er best op z’n tijd wel op.. maar we gaan vooral veel de natuur in, lekker zwemmen.. dingen ontdekken, genieten, dansen.. gek doen.. en samen zijn! En dit zijn ook echt dingen die hij ook wil!!”
Marquerita: “Het is hier onbeperkt tv kijken. Onzin die schermtijd. Ben er niet slechter van geworden.”
Brenda: “Nee, niet per se. Rampdagen uitgezonderd. Dan vooral wel extra schermtijd.”
Erika: “Nee. Ze mogen in de ochtend twee uurtjes gamen/tik tokken etc en gaan de rest van de dag naar buiten /spelen met lego etc. Tot afgelopen jaar gingen er niet eens schermen mee op vakantie.”
Marissa: “Mijn kids hebben ook in de vakantie schermtijd. 2 uurtjes per dag, deze mogen ze zelf opsplitsen in 2x een uur.. Werkt prima.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.