Bron: Unsplash
Uit elkaar gaan is pijnlijk, maar wanneer je ex al snel een ander heeft kan het nóg pijnlijker zijn. Maaike was nog lang niet over de scheiding heen, toen ze hoorde dat haar ex vader zou worden. “Het voelde als een mes in mijn rug.”
“Johan en ik waren jeugdliefdes, we waren vanaf ons vijftiende samen en dolverliefd op elkaar. Onze relatie overleefde de studententijd en toen we 23 waren gingen we voor het eerst samenwonen. Ik dacht dat hij de liefde van mijn leven was en dat we voor altijd samen zouden blijven.
Dat klinkt misschien naïef, maar ook andere mensen zagen in ons het ideale stel. We hadden lol met elkaar, vulden elkaar aan, hadden veel gemeenschappelijke hobby’s en hadden het ook leuk tussen de lakens. Niet geheel onbelangrijk natuurlijk.
Toch veranderde er wat toen we ongeveer 27 waren, we waren toen al twee jaar getrouwd en Iedereen om ons heen begon zo’n beetje te settelen. Samenwonen, carrière maken, sommigen kregen zelfs kinderen. Voor ons was het confronterend, wij waren al zó lang gesetteld en voelden niet de excitement die andere leeftijdsgenoten daarbij voelden.
We waren een beetje uitgeblust, alsof we in een midlifecrises zaten voordat we überhaupt dertig waren. Onze relatie werd steeds meer vriendschappelijk, hoewel we veel van elkaar hielden was de verliefdheid er helemaal uit. In die tijd spraken we ook vaak over kinderen. Iets dat ik heel graag wilde, maar waar Johan over twijfelde. Hij wist niet of hij wel vader wilde worden.
“Onze relatie werd steeds meer vriendschappelijk”
Uiteindelijk, twee jaar later, was de koek op. We hadden therapie geprobeerd, reizen en zelfs verhuizen. Maar de sprankeling kwam niet terug, we leefden als broer en zus en hoewel we het er allebei heel moeilijk mee hadden, besloten we om uit elkaar te gaan.
Het was een lang proces, we waren immers getrouwd en hadden een koophuis samen, maar na ongeveer een half jaar was de scheiding rond, ons huis verkocht en hadden we allebei een andere woning gevonden. We besloten dat we afstand nodig hadden, geen contact, zodat we echt opnieuw konden beginnen.
Zelf had ik het die maanden heel lastig, ik miste Johan enorm. Hoewel ik niet per se terug wilde naar onze relatie, ging ik wel door een soort rouwproces heen. Na drie maanden hoorde ik via een vriendin dat hij een ander had. Daar schrok ik enorm van, we waren zo lang samen geweest en we waren elkaars eerste. En nu lag hij al met een ander in bed. Dat voelde zó raar, vooral omdat ik daar zelf nog helemaal niet aan toe was.
Ik maakte het makkelijker voor mezelf door te denken dat het vast een rebound was, zo snel na onze breuk kon hij in mijn ogen niet al écht een serieuze relatie hebben. Maar dat beeld veranderde weer drie maanden later drastisch toen dezelfde vriendin mij voorzichtig vertelde dat zijn nieuwe vriendin zwanger was.
Ik wist niet wat ik hoorde, het voelde als een mes in mijn rug. Iets waar wij het nooit over eens waren geworden, omdat hij niet wist of hij kinderen wilde. Of deze zwangerschap gepland was, weet ik niet. Het deed er ook niet toe. Het was in ieder geval duidelijk dat hij verder was gegaan met zijn leven.
Inmiddels is zijn nieuwe vriendin een half jaar geleden bevallen en heb ik het een plekje kunnen geven. Toch is het niet altijd makkelijk. Laatst kwam ik ze tegen in het dorp, het was voor het eerst sinds de scheiding dat ik hem zag en het was met zijn nieuwe vriendin én kind. Ik heb een beleefd praatje met ze gehouden, zoals je met een vreemde zou doen. Het was enorm ongemakkelijk, maar hij zag er gelukkig uit. Eenmaal thuis barstte ik in huilen uit, alsof toen pas écht het besef kwam. Dagen ben ik van slag geweest, maar ik probeer de draad weer op te pakken. Ik moet verder gaan, net als hij.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
