Bron: Getty Images
Moederinstinct is een superkracht. Estelle (31) ging naar de huisarts met klachten, maar werd weer terug naar huis gestuurd. Toen ging het bijna mis.
Estelle (31): “Ik was 32 weken zwanger van mijn eerste kindje toen ik een branderig gevoel kreeg bij het plassen. Ik had ook om de haverklap aandrang. Voor mij was het duidelijk: dit zijn de symptomen van een blaasontsteking. Ik wist dat dit gevaarlijk kan zijn tijdens de zwangerschap, dus ik maakte gelijk een afspraak bij de huisarts.
Bij de huisarts werd mijn urine getest. “Goed nieuws, je hebt geen blaasontsteking“, zei hij. Ik mocht gaan. Vertwijfeld keek ik hem aan. Ik vond dit helemaal geen goed nieuws. Ik had duidelijk de symptomen van een blaasontsteking en nu zou ik niet behandeld worden. Dat baarde me zorgen, maar de huisarts zei: “Als er geen ontsteking is, kunnen we die ook niet behandelen.” Ik voelde me afgewimpeld.
Lees ook – Wel klachten, geen blaasontsteking? Misschien is dit de reden van je plasmarathon
Aan het einde van de week waren de klachten er nog steeds en belde ik de huisarts opnieuw. Ik mocht weer komen, dezelfde test werd gedaan en weer was de uitslag hetzelfde: geen blaasontsteking. De huisarts zuchtte diep. Hij leek geïrriteerd en legde me uit dat ‘ongemak daar beneden’ bij de laatste fase van een zwangerschap hoort, net als vaak moeten plassen. Ik voelde me uit het veld geslagen. Terwijl ik naar huis liep, kon ik de tranen niet tegenhouden.
De rest van de middag en avond voelde ik mijn kindje niet bewegen. Toen ik haar ’s nachts ook niet had gevoeld, besloot ik de volgende ochtend de verloskundige te bellen. Inmiddels had ik ook veel rugpijn gekregen. Ik vertelde mijn verhaal en zij trok gelijk aan de bel. Ik mocht naar de gynaecoloog in het ziekenhuis. Daar werd een nierbekkenontsteking vermoed en mijn urine werd op kweek gezet. Ook zagen ze dat ik één centimeter ontsluiting had. Erg alarmerend, want een nierbekkenontsteking kan vroeggeboorte veroorzaken. Ik werd opgenomen, kreeg antibiotica via een infuus en mochten dagenlang alleen maar in bed liggen.
Dit was flink schrikken, niet alleen voor mij maar ook voor mijn vriend en onze familieleden. Ging het wel goed met het kindje? En zou ze te vroeg geboren gaan worden? Gelukkig is dit niet gebeurd. Dankzij het snelle ingrijpen en alle goede zorgen in het ziekenhuis is ze pas met 36+5 weken ter wereld gekomen. Een kerngezond meisje. Daar ben ik eeuwig dankbaar voor.
Vaak hebben we gedacht aan wat was gebeurd als ik de verloskundige nooit had gebeld. Was ik dan al weken eerder bevallen? De nierbekkenontsteking is waarschijnlijk ontstaan omdat ik te lang met een blaasontsteking heb rondgelopen. Hoe kan het dat de huisarts dat niet zag? En waarom heeft hij me niet verder laten onderzoeken? Ik zal het nooit weten. De laatste weken van mijn zwangerschap zijn me afgenomen. Ik heb alleen maar op bed gelegen, terwijl ik daarvoor een vitale zwangere was.
Ik heb nog een mailtje naar de huisartsenpraktijk gestuurd met daarin mijn verhaal. Ik kreeg alleen een felicitatie -vanwege de geboorte van mijn dochter- terug en de tekst ‘fijn dat het goed is afgelopen’. Geen excuus of erkenning van de gemaakte fouten. Ik wil andere moeders op het hart drukken dat je altijd naar je eigen gevoel moet luisteren. Laat je niks wijsmaken door een arts: als je voelt dat het niet goed gaat met je lichaam of je kindje, trek dan aan de bel.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
