moeder-kritiek-co-sleeping

Moeder Peta Tuk slaapt met haar kinderen in één bed en is het zat dat mensen hier steeds maar commentaar op leveren. Op Instagram legt ze uit waarom.

'In een artikel dat gedeeld werd door een grote nieuwssite, stond dat onderzoek aantoont dat een baby met je laten slapen ervoor zorgt dat ze zichzelf niet kunnen troosten. Hou alsjeblieft op!', schrijft ze.

 

'Ze hoeven zichzelf niet te troosten'

Peta is het duidelijk niet met de onderzoekers eens: ‘Het zit in ons DNA om met onze kinderen te zijn. Ze communiceren door te huilen en hebben hier een reden voor. Ze hoeven zichzelf niet te troosten als ze zes weken, zes maanden of zestien maanden oud zijn. Sinds wanneer is een doorslapende baby een teken van succesvol ouderschap?’

 

Lees ook
Moeder krijgt kritiek nadat dochter (3) zelf haren knipt: 'Levensgevaarlijk' >

 

'Beste beslissing ooit'

Wat Peta vooral belangrijk vindt als ouder? Luister naar je instinct. 'Ik heb die 'zelftroostfase' een paar maanden uitgeprobeerd, maar het werkte niet. Ik besloot mijn dochter naar ons bed te tillen en dat was de beste beslissing ooit. Moeders willen niet horen dat ze een verkeerde keuze hebben gemaakt, ze willen zich gesteund voelen, wat hun besluit ook is.'

 

'Doe wat bij je past'

Ze vervolgt: 'Zelf troosten, co-sleeping, fles- of borstvoeding: het kan mij niet schelen waar je voor kiest. Doe iets wat bij jou en bij de behoeftes van je gezin past.'

 

Sharing again because, well, it needs to be heard more often! I saw a post tonight published by our main stream media. A post, yet again dividing us as Mothers & Parents. A post which I find hard to stomach. It went a little something like this. "Research has shown that having a baby sleep with you will decrease their ability to self soothe. Increase tantrums & childhood obesity" Umm, yep. Please shut up. I find this extremely hard to believe, what research? Show me it? Show me the evidence? Show me the sample size & all the other variables to go with it. It is in our DNA to be with our children. They cry for a reason, to communicate their needs. They don't need to learn to self settle at 6 weeks, 6 months or 16 months. When did having a baby sleep through the night become the defining thing for successful parenting? I was one of those young impressionable first time Mothers who thought I knew it all. Who thought a baby sleeping through the night meant I was a great Mum, forgetting the tears we both shed to get there. I think the 'self settling' experience lasted only a few short months for us, I just couldn't continue. My baby girl was waking for a reason, she was communicating to me. So I FINALLY listened to my instincts & not everyone around me telling me what I should be doing. I started bringing her into bed with us, it was the best decision ever. I do though feel those few months of soul crushing self soothing caused many issues with the bonding between my daughter and I. It shatters me thinking about it. The thing is, not only do I STRONGLY disagree with their click bait title and their reporting of infant sleeping....Mothers don't want to hear this. They don't want to be judged for their decisions. They don't want to be told that the choice they have made for their family is 'wrong' or not 'mainstream'! The want to feel supported no matter their parenting style. Self soothe, co sleep, formula fed or breast fed...I don't care whatever your choice is, do it because you are informed, it fits your family's needs and most importantly you are supported in those choices! Remember, you are perfectly imperfect.

Een bericht gedeeld door Peta Tuck • Doula • Badass Mum (@petatuckbrisbanedoula) op

 

schoonmaken weekend
Beeld: Pexels

Het huis opruimen en soppen: wie geen schoonmaakster heeft, moet zelf aan de slag. Blogger Mandy Roussel stelde het zo lang mogelijk uit, tot ze de troep niet langer kon aanzien.
 

‘Maar toen ik alles had schoongemaakt, voelde ik me verschrikkelijk’, schrijft ze op Scary Mommy.

 
Verdwaalde druif

Een vieze douche, stof in alle hoeken en gaten en een verdwaalde druif onder de stoel: Mandy negeerde alle tekenen dat haar huis toe was aan een flinke schoonmaak. Ze vertelt: ‘Hoewel ik er de tijd voor had – we hadden eindelijk eens een weekend zonder verplichtingen – betekende dit nog niet dat ik het ook moest doen. Toch?’
 

Lees ook:
Dit is dé tip voor moeders die rommel in huis zat zijn >

 

Vernietiging

Op vrijdag en zaterdag lukt het haar prima om door de troep heen te kijken. Ze hangt op de bank, neemt haar kinderen mee naar het park en gaat ’s avonds een potje bingewatchen. Ze verheugt zich op een regenachtige zondag voor een Harry Potter-marathon met het hele gezin, maar het loopt anders. ‘Opeens scheen de zon’, zegt Mandy, ‘en zag ik de vernietiging: overal lag speelgoed, borden van het ontbijt en de lunch nog in de woonkamer en door alle kruimels leek het alsof de druif onder de stoel zorgvuldig geplaatst was in het interieur. Ik wist: dit hou ik niet veel langer uit.’

 

‘Waarom doe ik dit?’

Mandy verzamelt moed en begint aan de schoonmaak. ‘Na drie kwartier was ik klaar en voelde ik me verschrikkelijk. Waarom deed ik dit? Waarom kon ik niet gewoon ontspannen?’ Volgens haar zijn er twee redenen: ‘Wij moeders hebben het zo druk, dat we ergens de controle over moeten houden om niet gek te worden. Of misschien is ons leven zo chaotisch dat we orde in huis moeten scheppen om wat rust te vinden. Als ik als moeder een superkracht zou kunnen kiezen, weet ik het wel: het negeren van een vies huis. Maar helaas is die superkracht alleen beschikbaar voor vaders – en ik kan me niet voorstellen dat zij het willen ruilen voor borstvoeden.’

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

foto's social media kinderen
Beeld: Pexels

Van het eerste stapje tot de eerste schooldag: we zijn apetrots op ons kind en posten bijna elke mijlpaal op social media. Blogger Lorna Rose deed dat ook, maar toen haar tweede kind werd geboren ging ze nadenken over de gevolgen.  

‘Wie geeft mij toestemming om informatie over mijn kinderen, laat staan hun privacy, online te zetten?’, schrijft ze op Scary Mommy.

 
Alles vastleggen

Toen Lorna voor het eerst moeder werd, plaatste ze allerlei foto’s van haar zoon op Facebook. ‘Zijn eerste badje, een foto dat hij sliep, de trap op kroop en voor het eerst spaghetti at: ik wilde elk moment vastleggen en het vervolgens delen op Facebook’, vertelt Lorna. ‘Ik wilde mijn moederschap naar de wereld schreeuwen.’

 

Lees ook:
'Kap eens met dat 'mooie' social media-plaatje: geen kind is perfect' >

 

Lelijke pony

Tweeënhalf jaar later werd haar dochter geboren. Na een tijdje merkte Lorna dat ze minder over haar dochter op social media postte. ‘Ik ging erover nadenken: was het omdat dit de tweede ronde van het moederschap was en ik niet de behoefte voelde om het van de daken te schreeuwen? Was het omdat zij een meisje was?’ Lorna realiseerde zich dat ze zelf als kind ook niet op internet stond. ‘Mijn lelijke pony van toen ik 12 jaar oud was en de dikke onderlip die ik als tiener had stonden niet op Facebook, want dat bestond toen niet. En daar ben ik nu opgelucht om. Dus waarom doe ik dat mijn kinderen nu wel aan?’

 

'Denk eerst na'

Lorna kwam tot de conclusie dat het posten van een kwetsbaar moment van haar kinderen, hoe eng of gedenkwaardig ook, niet langer alleen hun gezinsmoment is. ‘Het wordt onderdeel van de Facebook-machine’, zegt ze. ‘Ik heb niet langer controle over wie het ziet, wie het gebruikt en met welk doel.’ Ze wil nog steeds foto’s en video’s delen om verre vrienden en familieleden op de hoogte te houden en steun te ontvangen als het niet goed gaat met haar kinderen. Maar ze denkt nu goed na vóórdat ze iets post: ‘Ik vraag mezelf steeds af: zou dit mijn kind op een dag in verlegenheid kunnen brengen? Of is er een andere manier dan Facebook om steun van mijn omgeving te ontvangen?’

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >