Beeld: Canva
Als de verleiding groter is dan het gezond verstand is het niet zo gek als je aankoop niet zo geweldig is als je had gehoopt.
Fiona (29), moeder van een dochter (2): “Wij waren dus totaal niet blij met onze luieremmer. Of nou ja, ik vooral. Dat ding zat altijd binnen no-time vol en het zou de geur van de poepluiers moeten maskeren. Nou, ik rook álles. Poepluier deluxe. Mijn vriend vond het wel meevallen, maar sinds de zwangerschap ben ik net een drugshond wat mijn reuk betreft. Op een gegeven moment stond ik kokhalzend boven het verschoonkussen. Mijn vriend kon het niet meer aanzien. We zijn overgestapt op een simpele pedaalemmer. Stinkt gek genoeg echt minder. En de poepluiers gooi ik meteen buiten in de kliko.”
Gwendolyn (24), moeder van een zoon (6 maanden): “Ik kocht een dure draagzak, van een chic merk waar iedereen laaiend enthousiast over is. Ik zag het helemaal voor me: stijlvol flanerend met m’n baby tegen me aangeplakt. De realiteit? Ik kreeg pijn aan m’n schouders, m’n rug ging protesteren en mijn zoontje hing er altijd bij alsof hij diepongelukkig was. Meermaals liet hij dat ook duidelijk weten, door een keel op te zetten zodra hij de draagzak alleen al zag. Na een paar keer proberen heb ik het opgegeven.”
Emmie (34), moeder van een dochter (1): “Tijdens een vakantie in Spanje ontdekten mijn vriend en ik dat we ons eerste kindje verwachtten. Dolenthousiast kochten we meteen wat babyspulletjes. Wat bleek? Spaanse baby’s zijn een stuk kleiner en tengerder dan de flinke 4,5 kilogram baby die wij kregen. De pakjes waren veel te klein en de eerste schoentjes die we kochten, pasten al niet meer voordat ze zelfs maar kon kruipen.”
Lisa (27), moeder van een zoon (4) en dochter (1): “Mijn grootste miskoop? Zo ongeveer al het speelgoed dat we ooit hebben gekocht. Want ze halen toch alleen maar elke dag m’n hele huis overhoop om te spelen met alles wat geen speelgoed is.”
Marije (31), moeder van twee dochters (5 en 8 maanden): “Wij hadden die typische kinderstoel van een Zweedse meubelgigant die je ook in de horeca hebt. Na vier maanden lang elke dag struikelen over de wijduitstaande poten, waardoor onze baby steeds zowat de kamer door vloog, hebben we dat ding met een noodvaart het huis uit gedaan. Wat een rotding.”
Jasmijn (29), moeder van een dochter (2) en een zoon (10 maanden): “Tijdens mijn zwangerschap kocht ik een voedingsdoek, leek me zo handig. Maar mijn baby raakt juist alleen maar afgeleid van die doek en gaat ermee spelen. Of hij kijkt de hele tijd op en omdat hij wat op zijn hoofd voelt, bij voorkeur mét mijn tepel nog in zijn mond. Ook niet echt plezierig, zeker niet nu hij tanden heeft. Die doek ligt dus weer in de kast.”
Soms bestaat een middag met een vriendin uit koffie, kletsen en lachen. Andere keren loopt het uit op een verhaal dat je nog jaren op verjaardagen vertelt. Of juist niet. Lach hier om blunders van beste vriendinnen.
Deze stukjes las je eerder in Kek Mama Back To Work.
Opa’s en oma’ kunnen een heerlijke extra laag liefde en koekjes toevoegen aan het leven van je kind. Of… net dat beetje chaos, bemoeienis of verwarring brengen waar je als ouder niet altijd op zit te wachten.
Veel mensen denken bij een goede opvoeding meteen aan liefde, aandacht of de juiste middelen. Maar uit nieuw onderzoek van Harvard University komt een andere factor naar voren die opvallend veel invloed heeft op de ontwikkeling van kinderen.
Fantastisch babynieuws! Jennifer Hoffman is bevallen van een dochtertje. Op Instagram deelt de 45-jarige actrice de eerste foto van het meisje en laat ze weten dat hun gezin nu compleet voelt.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: we zijn toch allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Romée en Johnny.
Je ligt elke maand krom om wat spaargeld opzij te zetten voor je kinderen, blijkt je vriend die centjes op te maken aan pokeren.
Voor veel vrouwen is een zwangerschap een periode vol blijdschap, spanning en verwachting. Maar voor Jennifer Hoffman kwam daar ook iets anders bij kijken: het gevoel dat ze zich moest verantwoorden voor haar leeftijd.
