Beeld: Getty Images
‘Verdergaan’ na het verlies van je kind? Dat is onmogelijk, weet Jennifer Canvasser uit ervaring. Op haar blog geeft ze tips hoe je wél met dat hartverscheurende verlies om kunt gaan.
De zoon van Jennifer overleed vlak voor zijn eerste verjaardag aan de complicaties van een ernstige darmziekte. ‘Toen we het ziekenhuis daarna verlieten, kregen we een boekje mee over het verliezen van een kind’, vertelt Jennifer. ‘Het laatste wat ik wilde lezen, was een boek over stervende baby’s. Inmiddels zijn we jaren verder en heb ik het nog steeds niet opengeslagen.’
Jennifer heeft op andere manieren geprobeerd om het met enorme verlies om te gaan. Hoe, dat vertelt ze niet, maar ze geeft op haar blog wel een aantal tips voor ouders die dit ook overkomt. ‘Dingen waarvan ik wou dat ik iemand ze mij verteld had toen Micah overleed’, vertelt ze. ‘Bijvoorbeeld dat je altijd de ouder van je kind zal blijven. Je kind is voor altijd een deel van je leven. En ook dat je niet de enige bent die dit overkomt. Duizenden anderen ouders verliezen een kind aan deze darmziekte en zij kunnen je steunen in die moeilijke tijd.’
Lees ook:
Renée verloor haar tweeling van 21 weken op vakantie: ‘Het zwaarste wat ik ooit heb meegemaakt’ >
Vaak wordt gezegd: hoe moeilijk ook, je moet verder, na een heftig verlies. In dit geval geldt dat niet, zegt Jennifer. ‘Er is geen ‘verder gaan’ na het verlies van je kind. Tijd heelt de wonden niet. De liefde die je voor je kind hebt is blijvend, ook als hij niet fysiek bij je is.’
Ze heeft ook ervaren dat je als rouwende ouder allerlei emoties voelt. ‘In de maanden, jaren daarna voel je van alles: verdriet, vreugde, spijt. Maar ook wanhoop, dankbaarheid en hoop. Ik kan alleen maar zeggen: sta jezelf toe om al die emoties te ervaren en te voelen.’
Ze geeft ook enkele praktische tips. Zoek de natuur op, bijvoorbeeld. ‘Een wandeling door het bos of gewoon struinen door je tuin kan rustgevend werken. En eer je kind, als dat je helpt. Door een dagboek bij te houden of iets kunstzinnigs over hem te maken bijvoorbeeld.’
Tot slot moet je er volgens haar rekening mee houden dat alles je aan je kind zal doen denken de komende jaren. ‘Een liedje, een verhaal of zelfs gewoon een simpel geluid. Je leert daar mee om te gaan, maar houd in je achterhoofd dat het soms toch nog plotseling en onverwacht kan zijn. En last but not least? Weet dat je elke dag sterker wordt. Hoewel het zwaar is, leer je je kind in plaats van in je armen, in je hart te dragen.’
Nog meer persoonlijke verhalen lezen?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of neem een abonnement >
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
