Lucas (12), de oudste zoon van Kek Mama’s Jorinde, heeft één grote passie: freerunning.

Tijdens zijn eerste voetbalwedstrijd bij de mini-F’jes was Lucas zoek. Vijf jongetjes van vijf jaar renden in een kluitje achter de bal aan, en de zesde ̶ mijn zoon dus ̶ was in geen velden of wegen te bekennen. Een lichte paniek maakte zich van me meester: welke moeder raakt in hemelsnaam haar kind kwijt op het voetbalveld? Tíjdens een wedstrijd, welteverstaan?!

Koortsachtig speurde ik de reservebank af. Ik wilde net naar de toiletten rennen (een plaspauze komt immers altijd gelegen wanneer je vijf bent), toen ik hem ontdekte. Ergens in de verte, in een hoek van het veld en tientallen meters verwijderd van zijn team, maakte Lucas in opperste concentratie de ene koprol na de andere. Volledig in zijn element, en zich van geen kwaad bewust.

Ik probeerde mijn lach te onderdrukken en rende onopvallend naar hem toe. Ik gaf hem een tikje tegen zijn schouder, en haalde hem uit zijn acrobatische wereldje: “Rennen schat, de tegenstander scoort bijna!” Een beetje verstrooid holde hij gehoorzaam het veld op, geen idee wat nou eigenlijk precies de bedoeling was. Ze verloren de wedstrijd met twaalf-nul.

Flikflakkend op teamsport

De volgende wedstrijden gingen niet veel beter. Hoe spannend het spel ook verliep, keer op keer draaide Lucas al koprollend om het hek langs de zijlijn, of stuiterde flikflakkend achter het doel door.

“Je moet hem wel op een teamsport houden hoor”, bemoederde mijn omgeving toen ik hem halverwege het seizoen maar uitschreef bij de voetbalclub. “Hartstikke belangrijk voor zijn sociale ontwikkeling.” Sociale ontwikkeling? Mijn zoon maakte al vriendjes tijdens het boodschappen doen; een teamsport leek me nou niet direct van levensbelang. Dus atletiek volgde. En tennis. Judo en jiujitsu. Niets bleek een succes – op die judo na dan, want daar kun je nu eenmaal enorm veel koprollen maken, en stoeien is natuurlijk altijd goed wanneer je wordt geregeerd door mannelijke hormonen.

Vooral veel springen en klimmen

Welke sport Lucas ook probeerde te beoefenen, tijdens elke training en elke wedstrijd plukte ik hem van de meest uiteenlopende constructies. Zwaaiend aan de trap naar de tenniskantine. Springend van stoel naar stoel op de voetbaltribune. Precies wat hij altijd en overal al deed, natuurlijk. Want geen wandeling ging bij hem ooit in een rechte lijn over de stoep: de route naar school liep voor Lucas via muurtjes, hekjes, betonpaaltjes en andere obstakels.

Dat kind moet op turnen, bedacht ik twee jaar geleden. Op zich geen wereldschokkend inzicht na jaren van sporten die ík voor hem had uitgezocht, terwijl hij al niet anders deed dan stunten met zijn lichaam. Dus zo geschiedde. De avond na de eerste training ging hij stijf van de adrenaline zijn bed in. “Zo tof, mam: nu leer ik pas écht gave salto’s en trucs voor het freerunnen.”

Freerunnen is echt zijn ding

Met zijn twaalf jaar en een indrukwekkende sixpack op zijn buik is hij inmiddels de held van het schoolplein. En wanneer ik hem weer eens met een soort dodemanssprong van onze schuur zie vliegen, of hem net niet kan behoeden voor een salto boven de betontegels, draait mijn maag zich nog elke keer om. Maar een kniesoor die daarom geeft, wanneer je je kind stralend hoort zeggen: “Dat freerunnen, mam, is echt mijn ding.”

 

Waar wordt jouw kind écht gelukkig van?

Meld je hier aan voor een leuke actie waarin hij/zij dit in een kort vlogje kan laten zien. Als je wordt geselecteerd als één van onze insiders, ontvang je gratis een heel leuk pakket met Fruit Shoot producten en maakt je kind ook nog eens kans op een Panasonic DMC-SZ 10, dé ideale vlogcamera voor beginners!

Uit psychologisch onderzoek geïnitieerd door Fruit Shoot blijkt dat ouders het sociale aspect van vrijetijdsactiviteiten het belangrijkst vinden, en dat kinderen tussen 6 en 12 jaar 9,6 uur per week bezig zijn met hun hobby, activiteit of sport. Opvallend hierbij is dat 35% van de kinderen zelf de keuze hebben voor hun vrijtetijdsbesteding. 

 

Prestatiedruk, eindeloze sport- en activiteitenschema’s: Fruit Shoot gooit ze overboord en nodigt jou en je kinderen uit te laten zien waar zij goed in zijn.

 

BN'er-moeders op Instagram

Van het Jeugdjournaal kijken tot ontbijt op bed: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Lekker bankhangen

 

Eindelijk, languit op de bank! #jeugdjournaal #bankhangen #mijnzoon❤️ @mees_kingston

Een bericht gedeeld door Bridget (@bridgetmaasland) op

 

Zou die ook eieren leggen?

 

🤔

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op

 

De beste leraar

 

Kan best zwaar zijn, zo'n modellenleven

 

Setlife #modelforaday #SammyRose

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op

 

Alsof het niks is

 

Next level @lisaamil . #tweewaggies #alsoftniksis

Een bericht gedeeld door Tess Milne (@tessmilne_) op

 

Ontbijt op bed

 

Lees ook
Fotoserie: 8x Moederdag fails >

 

Kleine meisjes worden groot

 

So proud❤️ #vallenenopstaan #waarismijnbabygebleven #grotemeid💗

Een bericht gedeeld door Estavana Polman (@estavana) op

 

De beste selfie

 

Onze beste selfie EVER 🐻❤

Een bericht gedeeld door Liza Sips (@lizasips) op

 

Hallo dames...

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geen slechte moeder
Beeld: Unsplash

Iedereen die kinderen heeft, vraagt zich wel eens af: ben ik wel een goede moeder? Blogger Chaunie Brusie is klaar met die twijfels. ‘Ik ben een moeder die haar best doet. En dat is genoeg.’

‘De druk die we onszelf als moeder opleggen, is enorm’, schrijft ze op Babble.
 

Hele lijst

‘Elke avond kan ik een lijstje maken van situaties waaruit blijkt dat ik geen goede moeder ben’, vertelt Chaunie. ‘Ik strijk niet, zet mijn kinderen voor de televisie in plaats van met ze te spelen en breng veel te veel tijd door op mijn telefoon. Des te meer ik stil sta bij alles waarin ik niet goed ben, des te slechter ik als moeder lijk te zijn.'
 

Lees ook:
'Schreeuw jij tegen je kind? Dan ben je heus geen slechte moeder' >

 

Teveel druk

Volgens Chaunie leggen moeders zichzelf een enorme druk op. Ze moeten een goede moeder zijn en een goed mens, omdat de maatschappij dat van ze verwacht. ‘Maar als je aan kinderen begint’, zegt ze, ‘vertelt niemand je hoe je met die druk moet omgaan. We krijgen allerlei praktische tips aangereikt, zoals speciale pyjama’s waardoor je kinderen beter zouden moeten slapen, maar op het mentale vlak staan we er alleen voor. Ons idee ‘Ik ben een slechte moeder omdat ik X, Y of Z doe’, staat snel gelijk aan ‘Ik ben een slecht persoon.’ En dat is een heel moeilijke cirkel om te doorbreken.’
 

‘We doen ons best’

Chaunie vindt dat je eerst genoeg van jezelf moet houden om je kinderen lief te kunnen hebben. En dat betekent dat je de ‘slechte-moeder-gedachten’ in de ban moet doen. ‘We zijn geen ‘slechte’ moeders als we de kinderen even snel in bed stoppen of ongeduldig worden’, zegt ze. ‘En zelfs niet, zoals mijn middelste kind waarschijnlijk nooit zal vergeten, als je hun verjaardag overslaat om zonder hen op reis te gaan naar Mexico. Wij moeders doen ons best. En dat is echt genoeg.'

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >