Kleumend aan de zijlijn van de tennisbaan van jongste zoon (incognito, want in bivakmuts, capuchon, en onooglijke moonboots) aanschouwt onze Jorinde het tafereel eens in helikopterview. En denkt daarbij van alles.
Lees verder onder de advertentie
1. Ménsen wat is het koud. Staan al die ouders hier uit vrije wil? Ik bedoel: we kunnen ook met z’n allen in de kantine gaan zitten, met uitzicht op de baan. Ben ik een ongeïnteresseerde moeder als ik de live geluidsregistratie graag verruil voor de verwarming?
2. Wat ben ik blij dat oudste turnt. Binnen. Oké, ook als het dertig graden is. En op zondagochtend om negen uur, tijdens competities. Met freerunning als neveneffect en een soort permanente staat van angst aan mijn kant, voor botbreuken en ander engs. Dat is natuurlijk ook geen pretje.
Lees verder onder de advertentie
3. Nope, klappertanden aan de zijlijn is erger.
4. Wintertennis, wie heeft dat nou weer bedacht? Hockey doen ze tenminste nog in de zaal als het vriest.
5. Kijk ‘m nou staan, dat arme schaap met z’n miniracket. In skihandschoenen. SKIhandschoenen, ja. Is dit eigenlijk wel verantwoord? Nou ja, hij lacht. Of is dat een van kou vertrokken grijns?
6. Het ziet er wel ongelooflijk schattig uit. Een soort kaboutertjes in sumoworstelpakken. O wacht, daar ben ik nu een reuzenversie van. Ik hoop dat niemand me herkent.
7. Waarom noemen ze de kerststop van vier weken in vredesnaam winterstop, als de lessen half januari, wanneer de winter nog maar net begonnen is, alweer starten? Winterstop – yeah, right. Nou ja, bij voetbal duurt ‘ie soms maar twee weken.
8. Aan de andere kant: bij skaten zes maanden.
9. Vroeger bestond dit echt niet. Toch?
10. Vroeger had ik ook niet kunnen bedenken dat ik bevroren naast een sportveld zou staan in mijn vrije tijd, trouwens. En er nog van zou genieten ook. Tenminste, van dat heerlijke kereltje met zijn knappe service, dan. Niet van de kou. Hemel, wat is het koud.
Lees verder onder de advertentie
11. Nou, die andere ouders bekijken het maar: ík ga in de kantine zitten.
12. Hebben ze hier wijn? Of beter: chocomel met rum? Ik kan het natuurlijk echt niet maken dat te bestellen om twee uur ’s middags.
13. Bitterballen dan? Ze zullen wel denken. Het is hier geen kroeg. Als ik nou de rest van de ouders gewoon ook trakteer op bitterballen? Dan bestelt er vanzelf wel iemand een wijntje bij.
14. De rest van de dag doen wij mooi niks meer. Met kruik onder een deken met z’n drieën spelletjes doen op de bank. En dan een zelfgebakken cake in de oven.
15. Of we gaan schaatsen. We hebben het nu toch al koud. En tegen de tijd dat we er zijn is het zéker tijd voor rum.
16. Hè gezellig, winter. Mag van mij nog wel even duren.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Bij opa en oma gelden soms heel andere regels dan thuis. Geen tablet aan tafel, gewoon buiten spelen en netjes ‘dank je wel’ zeggen. Misschien vind je sommige gewoontes een tikje ouderwets, maar ze kunnen juist verrassend goed zijn voor je kind.
Johnny de Mol (47) vertelt in Vriendin openhartig over zijn huwelijk met Anouk. Een moeilijke periode zette hun relatie flink onder druk. Doordat hij zijn gevoelens lange tijd voor zichzelf hield, liet hij zijn vrouw steeds minder dichtbij.
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Valerie is banketbakker en maakt de mooiste taarten. Toen haar zus haar vroeg of ze een taart wilde maken voor haar neefje, zei ze natuurlijk ja. Alleen kwam die taart niet heelhuids aan op het feestje.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.