Weduwe Elaine Roth geeft het niet graag toe, maar weet wel zeker: haar kinderen hadden zich beter kunnen ontwikkelen als ze nog een vader hadden.
”Natuurlijk zijn ze beter in basketbal dan jij. Ze hebben een moeder én een vader’. Mijn achtjarige zoon bedoelde het niet slecht, hij wilde alleen zijn grote zus geruststellen’, schrijft Eliane op Scary Mommy. ‘Ze werd tijdens een basketbalwedstrijd derde. Urenlang trainen buiten het seizoen om en dagen oefenen met dribbelen, het was volgens haar allemaal voor niets geweest. Haar broertje wilde dat ze begreep dat ze niet boos hoefde te zijn op zichzelf. Ze kon er niets aan doen: ze was immers in het nadeel met alleen een moeder.’
Lees ook
Juf Hetty (23) over de overleden vader van leerling Clarissa (6) >
‘Hun vader werd niet meer beter en ja, hierdoor wáren ze ook in hun nadeel’, geeft Eliane toe. ‘Met twee ouders kon de één het eten maken en de ander oefenen met dribbelen. Eén ouder zou de loodgieter kunnen bellen bij verstopping terwijl de ander hielp met wiskunde-oefeningen. En vervolgens zou er tijd zijn om met z’n allen een potje basketbal te spelen.’
Toch wil Eliane dat haar kinderen weten dat ieder kind op het veld een onzichtbare strijd voert en hierdoor in het nadeel kan zijn. ‘Ik wil ze meegeven dat je er ook kracht uit kunt halen. Ik bouw een toren op een fundering met scheuren, maar het belangrijkste is dat we allemaal doorgaan met het leggen van stenen. Want daar komen de sterkste gebouwen uit.’
Meer persoonlijke verhalen lezen? Volg Kek Mama op Facebook >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
