Carly Fredricks dochter is 11 jaar en kerngezond. Toch plast ze nog dagelijks in bed. ‘Ze schaamt zich enorm’, schrijft de moeder op Scary Mommy.
Carly en haar man zaten geregeld met de handen in het haar doordat ze voor de zoveelste keer midden in de nacht het bed moesten verschonen. ‘We vroegen ons af of er iets mis was met onze dochter’, vertelt ze. ‘Gelukkig zei de kinderarts dat ze volkomen gezond is – bedplassen komt veel vaker voor dat mensen denken, maar er wordt gewoon niet veel over gesproken. Het is een taboe, maar toen ik er met vriendinnen over sprak, merkte ik dat mijn dochter lang niet de enige is.’
Lees ook
Broekplassen: hierdoor komt het en dit doe je eraan >
Stress, angst of een te kleine blaas: er kunnen tig redenen zijn waarom kinderen, die verder lichamelijk gezond zijn, op latere leeftijd nog in bed plassen. Zo is de dochter van Carly een extreem diepe slaper. ‘Ik maak haar ’s nachts weleens wakker om naar de wc te gaan en zelfs dat is ze de volgende ochtend al vergeten.’ Om haar dochter te laten weten dat bedplassen niets is om je voor te schamen, probeert ze er open over te praten.
‘Ziet de kinderarts verder niets alarmerends? Probeer je dan als ouders niet te druk te maken, want ook dat voelt je kind’, vervolgt Carly. ‘Ooit komt er een tijd dat je kind niet meer in bed plast: bij sommigen duurt het nu eenmaal langer voordat ze eroverheen groeien. En dat is helemaal niet erg.’
Meer persoonlijke verhalen van moeders lezen? Volg Kek Mama op Instagram >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
