Wat doe je wanneer de NIPT – de Niet-Invasieve Prenatale Test – uitwijst dat je kind misschien een syndroom heeft? Marlien (36) vertelt erover.
“‘Er is een afwijking gevonden op trisomie 18, de kans bestaat dat je kindje het edwardssyndroom heeft’. De verloskundige deelde het heel rustig mee. ‘Mógelijk?’, vroeg mijn vriend René. ‘Als in: ze weten het dus niet zeker?’ Volgens de verloskundige was bij meer dan 10% van de positieve uitslagen niets aan de hand. We konden nog kiezen voor vervolgonderzoeken, maar moesten hoe dan ook door naar de gynaecoloog.
Mijn vriend en ik waren in shock. Ik was bijna dertien weken zwanger, we hadden nog aan niemand verteld dat we in verwachting waren. De kans bestaat altijd, dat je een kind krijgt dat iets mankeert. Maar in geen van onze families kwamen afwijkingen voor, en met mijn – toen – vierendertig jaar was ik net niet zó oud, dat mijn baby een verhoogd risico liep. Bovendien: we hadden al een gezonde dochter, Kirsten van anderhalf – bij wie we destijds overigens alleen een twintigwekenecho kregen aangeboden.
René en ik hadden het er wel over gehad, voordat ik zwanger raakte. Wat we zouden doen als ons kind het syndroom van Down zou hebben, of iets anders. Elk leven is gewenst, besloten we. Tenzij de handicap zo ernstig zou zijn, dat ons kind geen kwaliteit van leven zou hebben. Kinderen met patau- of edwardssyndroom – de twee andere chromosoomafwijkingen die met de NIPT worden opgespoord – worden vaak niet ouder dan een jaar, áls ze al levend ter wereld komen, en hebben ernstige verstandelijke en/of lichamelijke beperkingen. Een kind met Down kan daarentegen vaak een gelukkig leven leiden.
Ik was doodsbang voor een vlokkentest of vruchtwaterpunctie. Wat als die een miskraam zouden opwekken? Kop-in-het-zand-politiek, want als die test een ernstige afwijking zou bevestigen, wilden we de zwangerschap waarschijnlijk niet eens voortzetten. Pas met zestien weken durfde ik de knoop door te hakken. De uitslag van de vruchtwaterpunctie was zeldzaam maar onverbiddelijk: ons kind had 99% zeker het edwardssyndroom. We besloten de zwangerschap niet door te zetten. In het belang van ons kindje, dat zou lijden, maar ook in het belang van onze dochter. Wat zou de impact zijn op haar, om een hulpbehoevend broertje of zusje te krijgen, dat ze ook nog zou verliezen?
Met ruim achttien weken werd ik ingeleid. Het was een helse bevalling; ik kon het emotioneel niet aan dat ons kindje levenloos ter wereld zou komen. De kans was groot dat ze later ook voor of tijdens de bevalling was overleden, maar dat verzachtte de pijn niet. Lisanne kwam na zes uur levenloos ter wereld, nu twee jaar geleden. Zwanger worden wil ik niet meer. Dat we met Kirsten een gezond kind hebben, is genoeg wonder, weten wij nu.”
Nog meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
