Fotografie: Paulien van Beusekom
Er zijn veel dingen waar ik het bloedbenauwd van krijg, maar ergens bovenaan die lijst staat toch wel: kleine kinderen op de fiets in het drukke verkeer.
Ik zie ze met regelmaat. Een ouder op de fiets met daarnaast een jong kind op een kleiner fietsje. Ze manoeuvreren zich door het drukke verkeer, waarbij de ouder in kwestie meestal heel hard dingen aan het roepen is als: “Naast me blijven! Naast me blijven! Hierheen, kom snel, doortrappen, deze kant op! Naast me blijven!” Het kind in kwestie trapt zich de benen uit het lijf en houdt de boel maar net bij.
Afgelopen week aanschouwde ik weer zo’n situatie, maar dit keer had het -en het zal je niet ontgaan zijn- gesneeuwd. Een meisje fietste zonder helm naast haar vader over het spekgladde fietspad naast de autoweg. Ik weet niet precies hoe oud het meisje was, want ik ben niet goed in het inschatten van kinderleeftijden. Tenzij het kind even groot is als mijn dochter, dan kan ik vaak nog wel een aardige gok doen. Maar goed, het zal een jaar of 5 zijn geweest. Doet er eigenlijk niet toe. Ik werd er wederom bloedbenauwd van.
Nu ben ik zelf niet zo’n held in het verkeer, dus daar zal het mee te maken hebben, maar mijn nervositeit heeft ook zéker te maken met het feit dat die kinderen op die fietsjes er zo verdomde ongecontroleerd uitzien. Ze slingeren, ze remmen continu nét op tijd of botsen nét niet ergens tegenop. En dat geschreeuw van die ouders verraadt natuurlijk een totaal gebrek aan controle van hun kant.
Toen mijn dochter twee werd, kreeg ze een fietsje van ons. Een model dat eruitziet als een hele stoere racefiets, alleen ontbreken er een stel trappers. Het is in feite gewoon een loopfiets. En mijn dochter? Die vindt ‘m eng. Ondanks al onze pogingen tot motiveren, komt het ding zelden de schuur uit. Ze vindt ‘m simpelweg te wiebelig. Ik vind het stiekem best prettig dat ik niet een kind gebaard heb dat graag op allerlei voertuigen de straten door sjeest. Mocht je over een jaar of 16 een vrouw op een fiets treffen met een kind van 18 achterop? Dan kan ik niet uitsluiten dat ik dat ben.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Maureen was net vier maanden aan het daten met Jonathan, toen ze onverwacht zwanger werd. Ze dacht dat Valentijnsdag de uitgelezen kans was om hem dat te vertellen. Het liep net even anders.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Volgens een lerares zijn dit vijf duidelijke signalen dat je kind thuis te veel schermtijd krijgt. Herken jij ze?
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
Valentijnsdag. De dag van liefde, romantische cadeaus en grootse gebaren. Of nou ja… dat is het idee.
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?