mama snuift coke
Beeld: Unsplash

Als het werk Liza boven het hoofd groeit, snuift ze cocaïne. “De dag erna vul ik knetterbrak de broodtrommels.”

Liza (38) heeft een man, een zoon (7) en een dochter (11) en een administratiekantoor aan huis.

“Het was rond middernacht. Ik staarde naar mijn computerscherm en vocht tegen de slaap. Boven sliep mijn gezin, ik moest nog uren werken. Mijn oog viel op het toilettasje in een openstaande archiefkast. Onze stash, noemen mijn man Coen en ik het gekscherend, want meestal is dat tasje leeg. Die avond zat er een pakje cocaïne in, overgebleven van een wilde avond stappen, een paar weken daarvoor.

Voor me lag een stapel werk. Mijn ogen draaiden van vermoeidheid. De lijst met taken die ik nog moest verrichten leek oneindig. Ik legde een lijntje neer, viste een limonaderietje van de kinderen uit de keuken, knipte er een stukje af en snoof het poeder met één lange haal op. Binnen een paar minuten was ik scherp, en werkte ik in moordtempo mijn werk weg. Foutloos. Stuiterend dook ik om vier uur ’s nachts mijn bed in.
 

Been there, done that

Coen en ik kennen elkaar sinds onze studententijd. We slikten toen weleens xtc, maar alleen op grote dance events. We studeerden keurig op tijd af, trouwden en kregen kinderen. Drugs zwoeren we af. Onverantwoord, vonden we, met kleine kinderen en carrières. Een afgerond tijdperk: been there, done that, dat idee. Bovendien heb ik jarenlang borstvoeding gegeven, dan gebruik je al helemaal niet.

Toen Coen twee jaar geleden vierde dat hij veertig werd, nam een van onze vrienden wat coke mee. In onze vriendenkring houden we wel van een feestje. Die avond sprongen we voor het eerst sinds jaren weer eens uit de band. We hadden de tijd van ons leven. De kinderen uit logeren en wij weer even de onbezorgde feestbeesten van toen. Sindsdien doen we een of twee keer per jaar gezamenlijk een pilletje of lijntje. Niemand van onze vrienden die het in zijn hoofd haalt daar structureel mee door te gaan, niemand die dat van de ander zou tolereren. Ik slik amper een paracetamolletje als ik ziek ben.
 

Werken tot in de late uurtjes

Een administratiekantoor aan huis klinkt heel praktisch, maar is lastig draaiende te houden wanneer de kinderen na drie uur ’s middags door het huis rennen met vriendjes. Die willen eten en drinken en aandacht. Ik doe zo veel mogelijk onder schooltijd, maar krijg in die uren niet alles af. Daarom vertrek ik elke avond naar mijn kantoor zodra de kinderen op bed liggen en Coen onderuithangt voor de buis. Ik drink een paar dubbele espresso’s en ga aan het werk.

Maar eens in de zoveel tijd groeit al dat werk me boven het hoofd. Als de stress en het slaapgebrek me te veel worden, zwicht ik. Sinds die eerste keer in mijn kantoor, zo’n anderhalf jaar geleden, gebruik ik ongeveer twee keer per maand. Nooit meer dan twee of drie lijntjes per avond. Als ik het zo zeg, klinkt het niet eens zo buitensporig. Maar het is wel om de week. Dan ben je een ervaren gebruiker.
 

Lees ook
'Mijn man is verslaafd aan sex' >

 

Knetterbrak

Coen heeft geen idee, en daar voel ik me ongelooflijk schuldig over. Zeker wanneer ik de ochtend na een nachtje doorhalen knetterbrak de lunchtrommels voor de kinderen vul, en hij nog natolt van de woeste vrijpartij waarvoor ik hem een paar uur eerder wakker maakte. Die coke slaat nogal op je libido. Om ervoor te zorgen dat ik toch slaap na een paar lijntjes, neem ik tegenwoordig een oxa­ of temazepam. Daardoor voel ik me de volgende dag nog een beetje mens.
 

Hellend vlak

Ik weet dat ik me op een hellend vlak begeef. Het is lastig het bij die twee keer per maand te houden; de verleiding is groot alle moeheid en stress er met één simpel lijntje uit te krijgen. Ik ben doodsbang dat ik binnenkort het loodje leg, want die rommel is funest voor je hart. Maar ja, relativeer ik dan meteen: de één neemt eens in de zoveel tijd een lijntje tijdens het stappen, ík werk er een avond op door. Ik hang echt niet dagelijks in het portiek van de plaatselijke dealer, gebruik niet wanneer ik in mijn eentje voor de kinderen zorg, begeef me niet in duistere kringen en ik raak er niet door in geldproblemen.
 

'Voor mijn pretvriendinnetje'

Een kennis stopt me af en toe wat toe en in ruil daarvoor neem ik hem eens mee naar het café of geef ik hem de twintig euro die zo’n pakje kost. Doe ik met gemak een maand mee; roken is duurder. Al schoof diezelfde kennis me onlangs een metalen pijpje toe dat speciaal bedoeld is om cocaïne door te snuiven. “Cadeautje voor mijn pretvriendinnetje”, zei hij. Weet hij veel dat ik het niet voor de lol gebruik, maar puur om mijn hoofd boven water te houden. Ik was er nog blij mee ook.
 

'De stress wordt er niet minder van'

Ik overweeg weleens Ritalin te proberen. Schijn je ook ontzettend gefocust en scherp van te raken, en het voelt voor mij toch minder als junkiegedrag dan wanneer ik een lijntje neem. Beter voor mijn psychische gesteldheid ook, want de stress wordt er niet minder van dankzij die coke. De drug werkt op je dopaminehuishouding, waardoor je je opgewekt, actief en zelfverzekerd voelt. Het rommelt trouwens ook met de serotonine in je hersenen, waardoor je een gelukzalig gevoel krijgt. Minder dan bij xtc, maar toch.
 

'Wat als er iets met de kinderen gebeurt?'

Tijdens zo’n avond voel ik me fantastisch, maar in de twee dagen daarna kletter ik keihard naar beneden. Dan voel ik me moe en neerslachtig. Heb ik een kort lontje en snauw ik tegen de kinderen. Dat maakt het ook zo link om te gebruiken; dan wil je eigenlijk alleen maar opnieuw een lijntje. Ik voel me verantwoordelijk genoeg daar niet aan toe te geven. Haal het niet in mijn hoofd overdag iets te nemen, want wat als er iets met de kinderen gebeurt? Dat ik op stel en sprong een zieke zoon op moet halen, terwijl ik een minuut daarvoor met mijn neus in de poeder hing? Ik zou mijn kinderen nooit in gevaar brengen. Op de avonden dat ik iets neem, is Coen altijd thuis, en ik doe het pas wanneer iedereen slaapt. Stel je ook voor dat de buurtmoeders erachter komen. Voor je het weet heb je de instanties op je dak.
 

Geen man overboord

Ik houd mezelf voor dat er geen man overboord is zolang ik me bewust ben van de gevaren en mijn gebruik binnen de perken hou. Als ik voortdurend als een zombie door het huis zou lopen en mijn kinderen tekort zou doen, zou ik er onmiddellijk mee stoppen. Nu bevind ik me nog in grijs gebied: niemand lijdt er nog onder, en het helpt me de boel op de rit te houden – al kun je je natuurlijk afvragen in hoeverre je de boel op de rit hebt wanneer je er harddrugs bij nodig hebt.
 

'Ik heb het gevoel dat ik faal'

Ik moet er niet aan denken dat Coen ontdekt wat ik voor hem achterhoud. Daarvan kan ik wakkerliggen. Feitelijk doe ik het om ons gezin te onderhouden – al klink ik nu als een junk die zijn gedrag probeer recht te praten. Investeren in drugs om mijn werk vol te houden is de wereld op zijn kop, dat snap ik ook wel. Ik weet zeker dat Coen zou zeggen: ‘Joh Lies, kap met je zaak en zorg lekker fulltime voor de kinderen. Ik werk wel voor twee.’ Ik weet niet of ik dat wel wil horen. Ik heb het gevoel dat ik faal als ik mijn werk niet aankan, en wil die kwetsbaarheid niet tonen. Ook al is een snuif om de boel te verhullen natuurlijk pas écht fout.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fastfood-kind

Vroeger zou blogger Marjorie Brimley ouders veroordelen als kinderen fastfood voorgeschoteld kregen, maar sinds ze door het overlijden van haar partner alleenstaande moeder is, denkt ze hier wel anders over.

Op Scary Mommy vertelt ze hoe dat komt.

 

'Het is soms onmogelijk'

''Waarom kan ze niet gewoon een eenvoudige maaltijd met groenten op tafel zetten vanavond?', dacht ik vaak genoeg als ik een moeder door de drive zag rijden', schrijft Marjorie. 'Maar nu weet ik het antwoord op die vraag: ze kan het niet omdat het simpelweg verdomd moeilijk is. Als je de hele dag druk bent met werk en kinderen, ben je uitgeput. En als alleenstaande moeder weet ik nu dat het niet alleen een enorme uitdaging is om de perfecte maaltijd op tafel te zetten, het is soms zelfs onmogelijk.'

 

Lees ook
Deze restaurants serveren de lekkerste burgers >

 

Glimlach

Marjorie snapt de 'drive thru-moeder'. 'Zodra ik financieel de mogelijkheid heb, sta ik daar ook. Dan kijk ik naar je een glimlach ik, omdat ik weet dat we allebei het beste willen voor onze kinderen.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >