22 DECEMBER – 20 JANUARI
PASPOORT Je hoeft maar één keer in de ogen van een Steenbok-baby te kijken en je ziet de rustige uitstraling en diepte van een oude ziel. Van jongs af aan doet je Steenbok niets liever dan je blij maken.
Je hulpvaardige kind wil dat je trots op hem bent en doet daar enorm zijn best voor. Dit kind wil graag ‘groot’ zijn en legt de lat al op jonge leeftijd hoog. Het is serieus, betrouwbaar, stabiel, sterk en taai, maar tegelijkertijd ook erg gevoelig voor kritiek en afwijzing. Ze zijn trouw aan hun vriendjes en houden van tradities en heldere, vaste regels. Steenbokken willen altijd de beste zijn en zijn soms erg onzeker. Geen enkel ander teken is zo bang om fouten te maken en te falen.
SOS BIJ STRESS Een verdrietige of boze Steenbok kan vaak moeilijk over een teleurstelling heen stappen. Dan zitten de tranen hoog, hangen de schouders laag en somberen ze vreselijk. Iets leuks in het vooruitzicht stellen of wijzen op de lichtpuntjes doet vaak wonderen.
DEZE MAAND Steenbokken zoeken deze maand de grenzen op. Die van henzelf, maar zeker ook die van jou. Normaal gesproken is je kind niet zo fel, maar tot half december moet je regelmatig tot tien tellen. Het kan lastig zijn niet in een machtsstrijd verwikkeld te raken.
Tekst Nicole Boshouwers | Illustratie Lobke van Aar
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
