Liza (33) is moeder van Tygo (7) en Fenna (4). Naast haar werk in een verpleeghuis is ze burgerhulpverlener. Toen ze al een paar weken na haar reanimatiecursus haar eerste reanimatie-oproep ontving, twijfelde ze geen moment en kwam in actie. “Mijn kinderen laat ik graag zien dat je iedereen moet kunnen helpen”.
Liza: “Toen ik op mijn werk een flyer zag liggen voor een reanimatiecursus heb ik me direct aangemeld, samen met mijn man. Wij vinden het belangrijk om anderen te helpen en dit willen we ook aan onze kinderen meegeven. Na afloop van de cursus hebben wij ons diezelfde avond nog opgegeven als burgerhulpverlener.
Ik was net weer aan het werk na mijn verlof en belde aan bij een cliënt toen mijn telefoon ging: een reanimatie-oproep. Mijn werkgever staat gelukkig achter het oproepsysteem. Als ik een oproep krijg tijdens werk, heb ik toestemming om er direct heen te gaan. Ik heb mijn fiets gepakt en ben als een speer naar het adres gegaan, een paar huizen verderop in mijn straat.
Toen ik daar aankwam gooide ik mijn fiets tegen het hek en rende ik snel naar binnen. Ik zei dat ik burgerhulpverlener was en dat ik een oproep had gekregen. Het slachtoffer begon al blauw aan te lopen dus ik ben direct de reanimatie gestart.”
Natuurlijk vond ik het wel spannend, ik was als eerste ter plaatse. Er waren nog geen andere burgerhulpverleners en ook de politie of ambulance was er nog niet. Bij aankomst ging gelukkig meteen een knop om. Je hebt op zo’n moment zoveel adrenaline dat al je handelingen op de automatische piloot gaan.
Na een paar minuten kwam de politie. Zij namen het reanimeren over tot de ambulancebroeders ter plaatse waren. Toen het slachtoffer stabiel was, is hij overgebracht naar het ziekenhuis. Ik liep nog vrij lang met de adrenaline rond. Ik ben wel nog teruggegaan naar mijn werk. Daar kwam pas het besef wat ik eigenlijk gedaan had. Hoe voelde dat?
Toen een paar dagen later mijn deurbel ging en er een man met een bos bloemen voor mijn neus stond, snapte ik er niets van. Ik zag in eerste instantie helemaal niet dat het de man was die ik gereanimeerd had. Hij bedankte me en vertelde me uitgebreid hoe het na de reanimatie ging. Ik vond dat zo’n bijzonder gesprek.
Gelukkig gaat het nu goed met hem. Als ik hem nu weer tegenkom ben ik wel trots. Ik heb immers zijn leven gered door te reanimeren. Ik heb het mijn zoon Tygo ook verteld, hij was enorm onder de indruk. De jongste vertellen we het wel, maar ik weet niet of ze dat helemaal beseft. We vinden het belangrijk om aan onze kinderen te laten zien dat je elkaar moet helpen. Wie het ook is.”
Als jij meedoet met de PrijzenBingo van de Vriendenloterij gaat een groot deel van de opbrengst van je lot direct naar de Hartstichting, die ervoor zorgt dat er in heel Nederland binnen 6 minuten hulp kan worden geboden bij een hartstilstand.
Daarvoor zijn nog 5.000 AED’s (hartreanimatie apparaten) nodig die 24 uur per dag beschikbaar zijn en die via 112 zijn gekoppeld aan het oproepsysteem HartslagNu. Ook zal de opbrengst worden gebruikt voor onderhoud van HartslagNu.
Zolang je meespeelt, blijft de opbrengst van jouw lot bestemd voor de Hartstichting. En je maakt daarnaast kans op mooie (geld)prijzen. De VriendenLoterij PrijzenBingo loopt van 10 februari tot en met 29 maart 2020. Een lot kost € 14,- per trekking en er zijn 14 trekkingen per jaar.
*18+ speel bewust
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
