mercur

Onze columnist Roos Schlikker - tevens stewardess en scriptschrijver van ons hilarische #ZonZeeStress filmpje - mocht gisteren tijdens de uitreiking van de Mercurs een column voorlezen. Wij vinden 'm geweldig en delen 'm graag met je.

Man wat is het hier heet.
Mijn rok zit te strak.
Ik voel een zweetdruppel in mijn nek.
Allemachtig, wat maken die koters een klereherrie.
Ik ken mijn tekst niet meer.
Ik ben ook helemaal niet leuk op camera.
Misschien ben ik überhaupt wel helemaal niet leuk.
Waarom heb ik ja gezegd?

 

Iets geinigs met een stewardessenpak

Het is zomer, de zon brandt gaten in het vliegtuigdak en ik weet het antwoord op die laatste vraag heel goed.
Ik zei ja omdat Sara van Gorp van Kek Mama, me vroeg. En een goede hoofdredacteur weiger ik niets. Ook niet als ze me uit mijn comfort zone trekt door te zeggen: “Roos, we willen reuring creëren rond Kek en ik sprak laatst wat jongens van een bureau dat heel goed is in online filmpjes, dus dacht ik: als we nou iets geinigs doen met jou in een stewardessenpak die een vol vliegtuig geen veiligheidsaanwijzingen geeft maar tips hoe ze stressvrij op vakantie kunnen gaan. Lijkt je dat wat? Dat is toch leuk! Nou!?”

 

Zeg dan maar eens nee

Zeg dan maar eens nee. Dat lukt dus niet. Ook niet omdat ik mezelf ooit een belofte heb gedaan. Lang geleden toen we nog strenge winters hadden, Diederik Samsom haar had (en een baan) en Jesse Klaver in de luiers om vernieuwing lag te kraaien, zette ik mijn eerste schreden in de journalistiek. Mijn stukjes bewaarde ik op floppy’s die ik persoonlijk langs bracht bij de bladen, als letterlijke brenger van het woord.

Na een paar jaar kreeg ik een baan op een redactie. Adverteerders cirkelden destijds uitgelaten rond het concern als meeuwen krijsend om een stuk brood, er was ruim budget voor onderzoeksjournalistiek en redacteuren leefden hun persoonlijke hobby’s uit ( zo was er 1 met een mierenfetish. Ik meen me te herinneren dat het zelfs een cover heeft opgeleverd. Moet je je voorstellen: Het paringsgedrag van de mier. Pontificaal. Voorop. Een financieel Economisch Magazine.)

Bladen maken kortom, was een luxe feest dat decennia lang op dezelfde manier werd gevierd.

 

Omarmen

En toen stond er opeens een computer in het redactielokaal met toegang tot internet. Het gemopper was niet van de lucht. Het www? No way. “Ik moet al drie kranten per dag doorspitten. Je denkt toch niet dat ik tijd heb om ook nog eens dat hele internet uit te lezen?” riep een oudere collega woedend. Op dat moment realiseerde ik me: we missen zo niet de boot maar een hele vloot. En ik nam me voor dat ik nooit een journalistieke kankerpit zou worden, zich wentelend in wat ooit was. Omarmen zou ik ze, de nieuwe tijden.

 

Hopen dat het viral gaat

Nou lekker dan. Sta ik hier met mijn goede gedrag. In een bloedheet stewardessenpak een youtubefilmpje te tapen dat hits moet genereren in de hoop dat het viral gaat.

Maar tegelijkertijd kriebelt er iets vrolijks in mij. Want wij makers, wat doen we het eigenlijk goed.  Natuurlijk valt er van alles te klagen. Adverteerders die wegvliegen, online dat om aandacht schreeuwt, zomerweken, winterdagen, herfstimpressies die moeten georganiseerd ter bevestiging van de brand, o en moeten we ook niet iets met vloggers, en een eigen televisiekanaal, twittercampagnes.

Met zijn allen vechten om de lezer.
Met zijn allen schoppen tegen de concurrent.
Met zijn allen dansen met de adverteerder.
Met zijn allen tegen de bierkaai. Niks lusteloos achterover leunen. Maar hoeveel ingewikkelder ons leven ook is, in wezen zijn we hetzelfde gebleven: brengers van het woord.

 

Orgastisch genoegen

Soms hebben we geen idee wat we doen, soms maken we pardoes een filmpje dat meer dan 580.000 keer bekeken wordt. Ik weet niet of ik leuk ben, ik betwijfel of die stewardessenoutfit me staat, maar de kick van de viral is minstens zo groot als het orgastisch genoegen dat een journalistieke hobbyist beleeft aan een cover over het Kamasutragedrag van de midwinterse bosmier. 

 

Bedelven door een kerstboom

Drie keer raden dus wat ik zei toen ik een paar weken geleden een telefoontje kreeg met het verzoek om me uitgedost als kerstman voor een geinig filmpje te laten bedelven door een kerstboom.

Precies. Tegen goede hoofdredacteuren zeg ik nooit nee.

 

 

 

 

 

BN'er-moeders op Instagram

Van het Jeugdjournaal kijken tot ontbijt op bed: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Lekker bankhangen

 

Eindelijk, languit op de bank! #jeugdjournaal #bankhangen #mijnzoon❤️ @mees_kingston

Een bericht gedeeld door Bridget (@bridgetmaasland) op

 

Zou die ook eieren leggen?

 

🤔

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op

 

De beste leraar

 

Kan best zwaar zijn, zo'n modellenleven

 

Setlife #modelforaday #SammyRose

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op

 

Alsof het niks is

 

Next level @lisaamil . #tweewaggies #alsoftniksis

Een bericht gedeeld door Tess Milne (@tessmilne_) op

 

Ontbijt op bed

 

Lees ook
Fotoserie: 8x Moederdag fails >

 

Kleine meisjes worden groot

 

So proud❤️ #vallenenopstaan #waarismijnbabygebleven #grotemeid💗

Een bericht gedeeld door Estavana Polman (@estavana) op

 

De beste selfie

 

Onze beste selfie EVER 🐻❤

Een bericht gedeeld door Liza Sips (@lizasips) op

 

Hallo dames...

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geen slechte moeder
Beeld: Unsplash

Iedereen die kinderen heeft, vraagt zich wel eens af: ben ik wel een goede moeder? Blogger Chaunie Brusie is klaar met die twijfels. ‘Ik ben een moeder die haar best doet. En dat is genoeg.’

‘De druk die we onszelf als moeder opleggen, is enorm’, schrijft ze op Babble.
 

Hele lijst

‘Elke avond kan ik een lijstje maken van situaties waaruit blijkt dat ik geen goede moeder ben’, vertelt Chaunie. ‘Ik strijk niet, zet mijn kinderen voor de televisie in plaats van met ze te spelen en breng veel te veel tijd door op mijn telefoon. Des te meer ik stil sta bij alles waarin ik niet goed ben, des te slechter ik als moeder lijk te zijn.'
 

Lees ook:
'Schreeuw jij tegen je kind? Dan ben je heus geen slechte moeder' >

 

Teveel druk

Volgens Chaunie leggen moeders zichzelf een enorme druk op. Ze moeten een goede moeder zijn en een goed mens, omdat de maatschappij dat van ze verwacht. ‘Maar als je aan kinderen begint’, zegt ze, ‘vertelt niemand je hoe je met die druk moet omgaan. We krijgen allerlei praktische tips aangereikt, zoals speciale pyjama’s waardoor je kinderen beter zouden moeten slapen, maar op het mentale vlak staan we er alleen voor. Ons idee ‘Ik ben een slechte moeder omdat ik X, Y of Z doe’, staat snel gelijk aan ‘Ik ben een slecht persoon.’ En dat is een heel moeilijke cirkel om te doorbreken.’
 

‘We doen ons best’

Chaunie vindt dat je eerst genoeg van jezelf moet houden om je kinderen lief te kunnen hebben. En dat betekent dat je de ‘slechte-moeder-gedachten’ in de ban moet doen. ‘We zijn geen ‘slechte’ moeders als we de kinderen even snel in bed stoppen of ongeduldig worden’, zegt ze. ‘En zelfs niet, zoals mijn middelste kind waarschijnlijk nooit zal vergeten, als je hun verjaardag overslaat om zonder hen op reis te gaan naar Mexico. Wij moeders doen ons best. En dat is echt genoeg.'

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >