Beeld: Canva
Ellen (39) ging op zonvakantie met haar gezin, maar een puber met acrobatische ambities gooide roet in het eten. De bestemming werd de eerste hulp.
Ellen, moeder van Keesje (12), Siem (9) en Moos (4): “All inclusive, zon op je bol, kinderen blij in het zwembad, cocktails binnen handbereik – dát idee hadden mijn vriend en ik bij onze vakantie naar de Canarische Eilanden. En eerlijk is eerlijk: op dag één kwam die droom aardig uit. Maar toen kwam dag twee.
We hadden een leuk uitje geboekt: een excursie naar een aloë vera-fabriek. Leek me leerzaam en lekker luchtig – letterlijk, want airco in de bus. Toen de vakantiebus ons ophaalde, liep alles nog op rolletjes. Tot mijn dochter besloot dat ze zich niet gewoon, zoals elk normaal mens, via de trap naar binnen kon begeven.
Nee hoor, zij vond het een goed idee om met een soort zelfbedachte ninja-move naar binnen te ‘swingen’. Met twee gekruiste handen pakte ze de rand van de deuropening vast en als een acrobaat in een slechte B-film probeerde ze zich met een draai de bus in te lanceren. Waarom? Geen idee. Puberbrein, waarschijnlijk.
Ik riep nog: ‘Doe nou niet, dat gaat fout! Je vraagt om problemen!’ Maar je raadt het al: pubers horen alleen hun eigen mening. Haar arm zwiepte in een rare hoek naar beneden en we hoorden een harde knak. Ze gilde het uit en binnen de kortste keren was het dik, blauw en kon ze hem niet meer bewegen.
Dus in plaats van aloë vera smeerden we die dag vooral met stress en zweet. Op naar de eerste hulp. Uren wachten, röntgenfoto’s maken en als kers op de taart een gipsspalk. Conclusie: arm gebroken.
Het was pas dag twee van de vakantie. Dat betekende voor haar de rest van de vakantie geen bommetjes meer in het zwembad. Geen zandkastelen op het strand bouwen. Alleen een verdrietige puber met een zweterige gips-arm en een moeder die zich inhield om niet te zeggen: ‘Ik zei het toch’.
Aloe vera hebben we nooit meer gezien. Maar hé, we weten nu wel waar je op de Canarische Eilanden goed gips krijgt. En wat je vooral niet moet doen als je een vakantiebus in wil komen.”
Ook Lorna had gedoe op vakantie. Haar zoontjes kwamen gillend uit de bosjes met twee poedelnaakte mensen erachteraan. Je leest het hier.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
