Beeld: Instagram
Kelly Piquet was natuurlijk in Nederland om liefje Max Verstappen aan te moedigen, maar ook voor het geven van een masterclass car safety voor Cybex. Kek Mama was erbij en sprak haar over veiligheid, dochter Penelope (4) en hoe ze toch al die ballen in de lucht houdt.
Het circuit is Kelly’s tweede thuis als dochter van racelegende Nelson Piquet en de vriendin van Max Verstappen. Daarom weet ze als geen ander: safety first. “Voorlichting is van cruciaal belang als het gaat om het onderwerp veiligheid van kinderen. Ik ben heel blij dat ik de kans heb gehad om mijn ervaringen te delen, omdat ik mijn hele leven op F1-circuits ben geweest, en natuurlijk het allerbelangrijkste: mijn ervaringen als moeder.” Haar favoriete kinderstoeltje voor dochter Penelope? De Anoris T i-Size.
Zoals iedere moeder heeft Kelly flink wat ballen in lucht te houden. Aan Kek Mama vertelt ze hoe ze dat doet: “Het is nooit makkelijk en er is geen magische formule. Daarom: Go with the flow en deal met alles zoals het komt. Planning is essentieel, maar je moet ook onthouden dat niet alles gaat volgens plan. Mijn familie komt altijd op één, dus als ik voel dat mijn kind me meer nodig heeft dan normaal, verander ik mijn werkschema.”
“Mijn familie komt altijd op één”
Dat schema was de afgelopen tijd best heftig. “Dit jaar is bijzonder druk met reizen en het wordt er niet per se makkelijker op. Het is belangrijk tussendoor pauzes te nemen en zo georganiseerd mogelijk te blijven. Al ik moet bekennen dat het heel vermoeiend is geweest.”
Kelly houdt haar dochter bewust nog even weg van het circuit. “Ik heb P nog niet meegenomen naar races, ze heeft er nog niet om gevraagd en ik zou haar voorlopig liever weghouden van fotografen. Als ze erom vraagt, neem ik haar misschien op een dag mee als het niet te druk is.” Al verwacht ze die vraag niet vandaag of morgen. Penelope houdt namelijk niet van harde geluiden. Moet je net de bolide van je stiefvader hebben…
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
