Beeld: Canva
Soms gebeuren er thuis van die dingen waar je eerst helemaal niets van snapt, zoals kattenvoer dat verdwijnt. En als je dan eindelijk ontdekt wat er achter zit, vraag je je af waarom je er niet eerder op bent gekomen.
Mireille: “Ik merkte dat het wel érg hard ging. Het ene moment zette ik nog een groot pak brokjes in de berging, en een paar dagen later leek er alweer de helft verdwenen. Blikjes waarvan ik zeker wist dat ik ze laatst nog had gekocht, waren ineens spoorloos. Ik dacht dat ik gék werd!
Eerst dacht ik dat ik gewoon vergeetachtig werd. Daarna dat mijn man misschien iets te gul aan het voeren was. Maar toen er zelfs hele zakken weg waren, begon ik serieus te twijfelen aan mijn eigen verstand.
Ik stond op het punt een camera in de berging neer te zetten, toen er in de buurtapp een berichtje verscheen: ‘Mijn kat komt de laatste tijd veel aan, is er iemand die hem eten geeft? Of heeft iemand mijn kat misschien betrapt in zijn of haar huis?’
Meteen gingen bij mij de alarmbellen af. Zou het kunnen dat die kat bij ons binnen kwam? De achterdeur staat vrijwel altijd open, omdat mijn 4-jarige zoontje in de afgesloten binnentuin speelt. Er bestaan van die geniale katten, die deuren openen. Een zak kattenvoer kon hij dan vast ook openmaken!
Dus hing ik die camera op. Om te zien of ik de kat kon betrappen. Een week later keek ik de beelden terug en ik schrok me rot. Geen kat. Geen inbreker. Maar mijn eigen zoontje!
Met zijn strandemmertje liep hij doodleuk de berging in, pakte blikjes en schepte brokjes uit de zakken. Vervolgens stapte hij met volle overtuiging naar buiten, om in onze binnentuin de buurtkatten een uitgebreid diner te serveren. En ik maar denken dat hij rustig aan het spelen was met de andere kinderen.
Eén en één was twee: mijn kattenvoer was verdwenen in de maagjes van een hele kattenclub. Het kattenvoer staat tegenwoordig op de hoogste plank.”
De dochter van Maya werd niet ín, maar náást het bevalbad geborden. Dankzij de kat. Je leest het hier.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Hij komt niet graag in parfumeriewinkels, scant ruimtes op huisdieren en checkt voedseletiketten op noten. Het is dagelijkse kost voor René Watzema (35). Zijn 2-jarige dochter Noré kampt namelijk met heftige allergieën en eczeem. “Het is hartverscheurend. Daarom is humor het beste medicijn.”
Het is belangrijk om je kind al op jonge leeftijd te helpen met het reguleren van zijn of haar emoties. Lees hier hoe je dit kan doen.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
