Kek Mama-columnist en vader Jan Heemskerk spaart ons niet, en zichzelf nog minder. Hij legt het ons nog één keer uit. Deze maand: mijn gezin kan geen deur dichtdoen.
Mijn gezin kan geen deur dichtdoen. Nee, echt. Ze kunnen een deur ópendoen, ze kunnen door de deuropening lopen, maar de deur dan weer achter zich sluiten, dat lukt ze niet. Waarom niet, vraag je? Schiet mij maar lek. Ik doe het zelf tientallen keren op een dag en het is best makkelijk. Is dat erg? Valt wel mee, denk je misschien. Maar dan moet je weten dat we een kitten in huis hebben, Albert, met een ondernemende natuur en de startsnelheid van een Ferrari. Zodra Albert de deur op een kier ziet staan, galoppeert hij naar buiten, en één keer raden wie hem dan uit de tuin moet plukken voordat hij roemloos wordt overreden. Precies.
Mevrouw Heemskerk doet nooit – klassieker – de dop op de tube tandpasta, zodat die tube overal blauwe meuk ligt te lekken, tot er een korstje ontstaat van gestolde tandpasta-metbuitenluchtbacteriën. Nog een voorbeeld: de kinderen denken alle drie dat serviesgoed vanzelf naar de afwasmachine loopt. En dat chipszakjes, ijsstokjes, rozijnendoosjes en complete tosti’s door de rommelfee van de bank worden gehaald en in een wolk van sterrenstof naar de prullenbak worden gevlogen. Ook irritant: de leden van mijn gezin zijn altijd hun telefoon kwijt. En ook altijd op een onhandig moment, bijvoorbeeld als ze echt, echt, echt, nu, nu, nú naar school of kantoor moeten. En die telefoon is dan ook altijd leeg of staat op ‘stil’. En aangezien ze ook niet kunnen zoeken, moet vader, die toch ook heus zelf een leven heeft, hun gangen van de afgelopen zestien uur terugspeuren en uiteindelijk de verloren telefoon tevoorschijn toveren vanachter een stapel handdoeken, in de kattenmand of in het wasbakje bij de wc, onder het plaatselijke sufferdje. Het punt is: mijn gezin wéét van de deuren en de tandpasta en het servies en de zakjes en de telefoon. Ze wéten dat ze, elke keer als ze de deur laten openstaan, de levensverwachting van deze arme echtgenoot met enige maanden bekorten. Ze weten het, en toch blijven ze het doen.
Zo af en toe schreeuw ik dan ook mijn wanhoop uit: ‘Wat heb ik jullie ooit misdaan dat jullie me welbewust een ontijdig graf in werken? Ben ik dan geen lieve vader?’ Daar schrikken ze wel even van. En buitelen ze over elkaar heen om me ervan te verzekeren dat het niet hun bedoeling is dat ik een hersenbloeding krijg. Dan kalmeer ik wat en vraag, nee, smeek op verslagen toon: ‘Maar kunnen jullie dan niet, voor jullie lieve man en vader, proberen de deur achter je dicht te doen? Gewoon, omdat het mij zo verschrikkelijk blij zou maken?’ En dan beloven ze dat. En doen het, minstens tien minuten lang. Precies genoeg om mij de moed te geven om weer door te gaan.
Jan Heemskerk (53) is radiopresentator en tv-maker, theaterkneus en boekenschrijver, maar eerst en vooral vader van drie prachtzoons bij twee vrouwen. Je mag hem natuurlijk altijd mailen: jan@kekmama.nl
Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Drie weken geleden werd Christina Curry voor het eerst moeder van dochter Cleo. Nu deelt ze een update over hoe het met haar gaat én hoe haar lichaam er inmiddels uitziet.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Kinderen spelen het liefst waar ze zich vrij voelen, maar als ouder bepaal je natuurlijk ook waar die vrijheid eindigt. Alleen had Saar nooit verwacht dat een paar vieze voeten genoeg zouden zijn om een speelvriendschap ineens ingewikkeld te maken.
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
