tienermoeders

Kek Mama-columnist Ionica Smeets checkt elke maand opvoedfabels en -feiten. Zodat jij dat niet meer hoeft te doen. Deze maand: tienermoeders.

Hoe voorkom je dat tienermeisjes ongewenst zwanger raken? Eén methode is ze een levensechte babypop mee naar huis te geven. De pop moet net als een echte baby 24 uur per dag gevoed, verschoond en geknuffeld worden. Midden in de nacht begint de pop te huilen en is pas stil als hij een flesje en een schone broek krijgt. Het idee hierachter is dat meisjes schrikken als ze zien hoeveel werk het is een baby te verzorgen. Na een paar gebroken nachten zullen ze hun kinderwens een paar jaar uitstellen. (Overigens zou ik mijn bed niet uitkomen voor een stomme pop, terwijl ik met liefde midden in de nacht Rifka haar knuffel geef.)

 

Leerzaam

De babypop wordt op verschillende scholen in Nederland gebruikt om meisjes voor te lichten. Op de site van de leverancier zeggen de leerlingen dat ze er veel van hebben geleerd. Zo vertelt Yvonne: “Ik vond het heel leuk om voor Mirte te zorgen. Maar ik moet er niet aan denken dat ik een baby heb, want er steeds midden in de nacht uit moeten is niet leuk.” Het is trouwens niet goedkoop zo’n pop in te zetten, een startpakket met drie poppen en accessoires kost pakweg € 10.000. Alleen lijken dit soort poppen helemaal niet te werken. In augustus verschenen de resultaten van een gigantisch Australisch onderzoek. Ruim 2800 meisjes van dertien tot vijftien jaar werden willekeurig in twee groepen verdeeld.

 

Babypop voorkomt geen ongewenste zwangerschap

De eerste groep kreeg goede seksuele voorlichting, de tweede groep kreeg de babypop met het bijbehorende lesprogramma. Alle meisjes uit de tweede groep zorgden een weekend lang voor de pop. Vervolgens werden de meisjes gevolgd tot ze twintig waren om te kijken hoeveel van hen zwanger raakten. In de groep met de seksuele voorlichting had 11 procent van de meisjes minimaal één zwangerschap oor hun twintigste. In de poppengroep lag het aantal hoger: 17 procent. In allebei de groepen koos iets meer dan de helft van de zwanger geraakte tieners voor een abortus. Het is duidelijk dat de babypop niet voorkomt dat tieners ongewenst zwanger raken. En dat is jammer voor iets wat zo veel kost. Je zou dat geld namelijk ook kunnen besteden aan een programma dat wél werkt.

 

Testen of de ideeën wel werken

Eerder dit jaar liet een vergelijking van tientallen studies zien dat een combinatie van seksuele voorlichting en het stimuleren van anticonceptie het beste werkt. Dat is overigens precies wat de meeste scholen in Nederland doen, wat misschien verklaart waarom ongewenste tienerzwangerschappen hier veel zeldzamer zijn dan in Australië. De belangrijkste conclusie is echter dat het slim is om te testen of ideeën wel werken. Want hoe logisch veel dingen ook klinken, soms doen ze in de praktijk iets heel anders dan je verwacht.

niet-boos-kind-gebeten

'Mijn dochter is geen lieverdje', geeft blogger Danielle Sherman-Lazar toe. Dus dat haar peuter door een ander op haar plek wordt gezet, vindt ze helemaal niet erg. Juist goed zelfs.

Op Scary Mommy legt ze uit waarom.

 

'Niet slaan!'

Het begon allemaal toen haar dochter met een auto aan het spelen was: op het moment dat er een meisje naar haar toe kwam om naar de auto te kijken, gaf ze een duw. En vervolgens duwde het meisje terug. Danielle: 'Niet slaan! Riep ik', terwijl ik ze van elkaar losrukte. Mijn dochter reed nietsvermoedend verder en het meisje begon te huilen. Ik troostte haar, liet een andere auto zien en hielp haar erin.'

 

Lees ook
'Kinderen gedragen zich als kinderen en daar is niets mis mee' >

 

'Tranen over haar wangen'

Alles leek goed te gaan. Tot de dochter van Danielle even later met blokken speelde en ditzelfde meisje opnieuw naar haar toe kwam: het meisje duwde, haar dochter duwde terug en vervolgens werd ze in haar arm gebeten. 'Mijn dochters gezichtje vertrok. En terwijl de tranen over haar wangen stroomde, gaf ik haar een knuffel.' Maar toen de vader van het meisje verhaal kwam halen, besloot Danielle eerlijk te zijn. 'Ik heb gezegd dat z'n dochter mijn kind beet, maar ze misdroegen zich allebei. Ik bedoel: mijn dochter was niet onschuldig. Natuurlijk is bijten erger dan duwen, maar ze zaten allebei fout.'

 

'Ze heeft haar lesje geleerd'

Vervolgens legde de blogger haar dochter uit dat wanneer je iemand pijn doet, je ook iets terug kunt verwachten. 'En weet je? Misschien heeft ze haar lesje nu eindelijk geleerd, want sindsdien is ze niet meer zo agressief geweest. Daarom ben ik niet boos dat ze is gebeten.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Bankrekening zwanger na affaire Australiër
Beeld: Unsplash

Sophie (38), rechercheur bij de Nationale Politie (27 uur per week), single en moeder van zoon Morris (2).

“In mijn tienerjaren zaten mijn ouders in de bijstand. Als ik met een dubbeltje te weinig wisselgeld terugkwam van de boodschappen, had ik een probleem. Er was nooit ergens geld voor. Ik nam me voor dat ik mijn zaken later goed zou regelen.

 

Spaarrekening

Op mijn negentiende opende ik een beleggingsspaarrekening voor het kind dat ik ongetwijfeld snel zou krijgen. Van dat geld zou mijn zoon of dochter dan zo rond anno nu kunnen gaan studeren. Dat duurde allemaal ietsje langer. Tijdens mijn laatste relatie kreeg ik twee miskramen. Omdat de tijd begon te dringen en ik daarna geen leuke man tegenkwam, was ik me serieus aan het verdiepen in het krijgen van een kind met twee homoseksuele mannen.

 

Affaire met knappe Australiër

En toen ontmoette ik Brian, een knappe Australiër die een paar weken in Nederland op vakantie was. We kregen een affaire, maar ik kwam er snel achter dat hij en ik bij elkaar pasten als suiker en peper. Laid back was nogal zwak uitgedrukt. Zijn ouders hebben later tegen me gezegd: dank je wel dat je ons een kleinzoon hebt gegeven, anders was het er nooit van gekomen. Want ja, ik raakte zwanger. ‘Ruïneer ik je leven als ik besluit het te houden?’ vroeg ik hem. Zijn antwoord was gelukkig ‘nee’. Ik zou de volledige voogdij krijgen over Morris, en afzien van alimentatie.
 

Lees ook
'Voor ik het wist, zat ik hartstochtelijk met een vrouw te zoenen' >

 

De familie van zijn vader

Brian keerde terug naar Byron Bay en ik beviel een paar maanden later van onze zoon. Mijn beste vriend was erbij, hij is de peetvader van Morris. Een deel van het spaargeld dat ik voor Morris opzij had gelegd, is inmiddels opgegaan aan een reis naar het land van zijn vader, afgelopen winter. Brians moeder is blind: ik gunde het haar dat zij zo snel mogelijk haar kleinzoon in haar armen kon houden. Morris lijkt veel op zijn opa, weet ik nu ook, en die kennis is waardevol. Ik vind het belangrijk dat mijn zoon ook de familie van zijn vader leert kennen, ook omdat de mijne piepklein is. Mijn vader is begin dit jaar overleden. Naast mijn moeder, mijn broertje en een oom, heb ik niemand.

 

'Mam, ik vertrek naar Australië'

Volgend jaar wil ik weer naar Australië. Dat kost me alleen al € 2800 aan tickets. Dat probeer ik bij elkaar te sprokkelen door maandelijks een deel van de alleenstaanden toeslag opzij te leggen. Brian heeft vrede met de marginale rol die hij speelt in het leven van zijn zoon. En ik met mijn leven als alleenstaande moeder. Ik heb het niet slecht, ook financieel niet. Ik bereid me nu al voor op de dag dat mijn zoon zegt: ‘Mam, ik vertrek naar Australië.’ Ik zou hem niet tegenhouden. Je moet iets over hebben voor het leukste kind van de wereld.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >