Beeld: Unsplash
Als je kind voor het eerst gaat staan of zindelijk wordt, ben je zo trots als een pauw. Maar die mijlpalen hebben ook een verdrietige kant, vindt blogger Jennifer Douglas.
‘Als ik wist dat iets de laatste keer zou zijn, zou ik er meer van genieten’, schrijft ze op Scary Mommy.
De zoon van Jennifer was een lastige baby. Hij sliep slecht, huilde veel en voor Jennifer was het eerste jaar een kwestie van overleven. ‘Ik wist niet hoe ik hem gelukkig moest maken’, vertelt ze. ‘Maar op de dag dat ik er helemaal klaar mee was, glimlachte mijn zoon. Mijn hart explodeerde. Het was zijn allereerste lach.’ Daarna vierde ze nog meer mijlpalen: ‘De eerste keer dat hij omrolde, dat hij rechtop ging zitten en toen zijn eerste tandjes doorkwamen. Zijn eerste vaste voedsel, de eerste keer kruipen en stappen.’
Lees ook:
Katy zegt nooit meer ‘ik ben trots op jou’ tegen haar kinderen >
Jennifer was apetrots op haar zoon. Maar onlangs realiseerde ze zich dat het vieren van die mijlpalen tegelijkertijd ook een einde betekende. ‘De eerste keer kruipen betekende ook dat mijn zoon niet meer zoveel vastgehouden wilde worden’, legt ze uit. ‘Vroeger kon ik hem geen minuut neerleggen of hij zette het op ’n schreeuwen. Nu wilde hij alleen nog maar kruipen en was de draagdoek overbodig.’ Jennifer zou willen dat ze meer had stilgestaan bij die bijzondere momenten. ‘Als ik had geweten dat het de laatste keer was geweest dat ik de doek gebruikte, had ik er meer van genoten. Hij is mijn laatste kind en ik wil die dierbare momenten zo lang mogelijk vasthouden.’
Maar wanneer doe je iets voor het laatst? Dat is niet te voorspellen. ‘Mijn zoon is geen baby meer, maar een kleine jongen. De tijd gaat te snel voorbij’, zegt Jennifer. ‘Ik vier al zijn mijlpalen, want ik ben zo trots op hem. Maar er is één ritueel dat ik nog niet kan loslaten: samen in de schommelstoel zitten voordat ik hem naar bed breng. Hij is bijna te groot voor mijn schoot, maar vindt het nog heerlijk om te knuffelen en schommelen. Ik weet dat er een dag komt dat hij me niet meer nodig heeft voordat hij gaat slapen. Daar zal ik verdrietig om zijn, maar ik zal het begrijpen. Maar tot die tijd, wil ik er elke keer van genieten.”
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
