Nicole Berkhout (30) is samen met Jordy (31) en moeder van Feline (bijna 2). Na de diagnose lymfeklierkanker verloor ze door chemokuren bijna al haar haar.
Lees verder onder de advertentie
“In mijn dorp kent iedereen me als ‘die meid met gekleurd haar’. Ik droeg rood, paars of donkerblauw en zette er nog een kleurmasker overheen als ik naar een festival ging. Dat gewaagde ben ik ten voeten uit. Als iemand zegt dat ik iets niet durf, ga ik het juist doen. Toen ik na de diagnose lymfeklierkanker hoorde dat ik mijn haar zou gaan verliezen, dacht ik: dat is klote, maar ik moet me eroverheen zetten. Het is al erg zat dat ik ziek ben.
Lees verder onder de advertentie
Vrouwelijk en stoer
Twee dagen na de eerste chemokuur schoor de kapper alles eraf. Mijn vriendin en schoonzus waren mee en hielden het niet droog, maar ik zat nuchter in die stoel – zo van: doe nou maar, het is onvermijdelijk. Eenmaal thuis kwam de pijnlijke confrontatie toen ik oude haren in mijn borstel zag zitten. Toch probeerde ik daar niet lang bij stil te staan.
De moeilijke momenten zaten ’m vooral in de fysieke pijn. Na een chemokuur lag ik dagen in bed met een verkrampt lichaam. Ook had ik last van zweetaanvallen en daardoor was het dragen van mijn pruik geen pretje. Vaak zette ik een pet achterstevoren op, met daaronder een vest en spijkerbroek met gaten. Als het niet vrouwelijk kan, moet het maar stoer – dat idee.
“Een paar maanden verder dacht ik: fuck die onzekerheid, ik draag gewoon een jurkje”
Lees verder onder de advertentie
Volgens vriendinnen kon ik zonder haar prima een jurkje dragen, maar in mijn hoofd botste dat. Tot ik een paar maanden verder was en dacht: fuck die onzekerheid, ik doe het gewoon. Weer dat omdenken, hè? De eerste keer voelde onwennig, maar later ging ik zelfs nieuwe jurkjes kopen. Soms ging ik kaal de straat op en hoorde ik kinderen aan hun moeder vragen: ‘Waarom is die mevrouw kaal?’ Zo fijn als die dan antwoordde dat ze dat aan mij moesten vragen. Niet het taboe op kanker wegmoffelen, maar er eerlijk over zijn.
Wennen
Veel mensen zeggen dat mijn gezicht zonder haar beter uitkomt en dat ik op zangeres Sinéad O’Connor lijk. Toch kan ik er zelf moeilijk aan wennen en draag ik sinds de zweetaanvallen zijn verdwenen liever mijn pruik. Feline vond dat ding in het begin doodeng. Pas als ik ’m afdeed rende ze naar me toe: ‘Mama!’ Dat was moeilijk – voelde ik me eindelijk mooi, herkende mijn dochter me niet. Om haar eraan te laten wennen, zette ik ’m af en toe op. Inmiddels gaat dat steeds beter en komt ze ook een kus brengen als ik de pruik draag.”
Dit portret staat in Kek Mama 03-2022.Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Staat dit boekje bij jullie thuis tussen de favorieten? Dan is het goed om even op te letten. TK Maxx heeft een terugroepactie aangekondigd voor een kartonnen kinderboekje, omdat er onderdelen kunnen loskomen die gevaarlijk zijn voor jonge kinderen.