Beeld: Nine IJff
Nicole Berkhout (30) is samen met Jordy (31) en moeder van Feline (bijna 2). Na de diagnose lymfeklierkanker verloor ze door chemokuren bijna al haar haar.
“In mijn dorp kent iedereen me als ‘die meid met gekleurd haar’. Ik droeg rood, paars of donkerblauw en zette er nog een kleurmasker overheen als ik naar een festival ging. Dat gewaagde ben ik ten voeten uit. Als iemand zegt dat ik iets niet durf, ga ik het juist doen. Toen ik na de diagnose lymfeklierkanker hoorde dat ik mijn haar zou gaan verliezen, dacht ik: dat is klote, maar ik moet me eroverheen zetten. Het is al erg zat dat ik ziek ben.
Twee dagen na de eerste chemokuur schoor de kapper alles eraf. Mijn vriendin en schoonzus waren mee en hielden het niet droog, maar ik zat nuchter in die stoel – zo van: doe nou maar, het is onvermijdelijk. Eenmaal thuis kwam de pijnlijke confrontatie toen ik oude haren in mijn borstel zag zitten. Toch probeerde ik daar niet lang bij stil te staan. De moeilijke momenten zaten ’m vooral in de fysieke pijn. Na een chemokuur lag ik dagen in bed met een verkrampt lichaam. Ook had ik last van zweetaanvallen en daardoor was het dragen van mijn pruik geen pretje. Vaak zette ik een pet achterstevoren op, met daaronder een vest en spijkerbroek met gaten. Als het niet vrouwelijk kan, moet het maar stoer – dat idee.
“Een paar maanden verder dacht ik: fuck die onzekerheid, ik draag gewoon een jurkje”
Volgens vriendinnen kon ik zonder haar prima een jurkje dragen, maar in mijn hoofd botste dat. Tot ik een paar maanden verder was en dacht: fuck die onzekerheid, ik doe het gewoon. Weer dat omdenken, hè? De eerste keer voelde onwennig, maar later ging ik zelfs nieuwe jurkjes kopen. Soms ging ik kaal de straat op en hoorde ik kinderen aan hun moeder vragen: ‘Waarom is die mevrouw kaal?’ Zo fijn als die dan antwoordde dat ze dat aan mij moesten vragen. Niet het taboe op kanker wegmoffelen, maar er eerlijk over zijn.
Veel mensen zeggen dat mijn gezicht zonder haar beter uitkomt en dat ik op zangeres Sinéad O’Connor lijk. Toch kan ik er zelf moeilijk aan wennen en draag ik sinds de zweetaanvallen zijn verdwenen liever mijn pruik. Feline vond dat ding in het begin doodeng. Pas als ik ’m afdeed rende ze naar me toe: ‘Mama!’ Dat was moeilijk – voelde ik me eindelijk mooi, herkende mijn dochter me niet. Om haar eraan te laten wennen, zette ik ’m af en toe op. Inmiddels gaat dat steeds beter en komt ze ook een kus brengen als ik de pruik draag.” Dit portret staat in Kek Mama 03-2022. Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
