Beeld: Shutterstock
Huiswerk maken: geen kind vindt het leuk, maar het zal toch moeten. Moeder en blogger Wendy Wisner bedacht een methode waarbij haar zoon de lol ervan zou moeten gaan inzien. En tot haar verbazing werd het een doorslaand succes.
De zoon van Wendy had altijd een hekel aan huiswerk maken. Hij gooide regelmatig zijn boeken door de kamer en veel verwoede pogingen eindigden in een huilbui. ‘Vaak vroeg ik hem het op z’n minst te proberen, maar als hij te moe was of pauze nodig had, vond ik dat ook prima’, zegt Wendy. ‘Ik wist alleen dat er een oplossing moest komen, want het kon niet langer zo doorgaan.’
Lees ook:
10x hilarische huiswerkantwoorden >
Op een dag besloot Wendy haar zoon mee naar boven te nemen. ‘Weg van zijn grote broer die ook huiswerk maakte, weg van de stapels eten en weg van al het lawaai beneden. We gingen in mijn slaapkamer zitten, op het bed, in alle rust. En guess what? Er gebeurde een wonder.’
Wendy hielp haar zoon met z’n huiswerk en maakte er een spel van. ‘Als hij woorden moest spellen, deden we die na. Zo deden we alsof we pizza maakten en die opaten, en als het woord ‘knuffel’ was, dan gaven we elkaar een grote knuffel. Tegen de tijd dat we aan wiskunde begonnen en ik deed alsof ik lang moest nadenken hoeveel 16 min 9 was, begon hij te lachen. ‘Joh, dat is 7, stommerd’, zei hij en vulde snel het antwoord in.’
Haar zoon bleek er zo’n lol in te hebben, dat hij sindsdien elke dag vraagt om ‘slaapkamer-huiswerk.’ Wendy: ‘Ik realiseer me dat deze manier van werken, in spelvorm, niet voor iedereen geschikt is. Zeker als je meer dan één kind hebt dat je op dat moment nodig heeft. En als kinderen ouder zijn, heeft een spel waarschijnlijk geen effect. Maar geloof me, voor kinderen die nog jong zijn en moeite hebben met het maken van huiswerk, kan het echt een uitkomst zijn.’
Bron: Scary Mommy.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
