Beeld: Shutterstock
Stacy Tornio maakt het maar meteen duidelijk: “We beschermen onze kinderen teveel, en daar helpen we ze niet mee.”
Curling-ouders, noemen wij ze sinds ‘De Luizenmoeder’: vaders en moeders die obstakels voor hun kinderen maar zoveel mogelijk uit de weg ruimen. Alles om ze te behoeden voor uitdagingen, gekwetste gevoelens of ander moeilijks. “We vormen een complete generatie van zulke ouders”, schrijft ze op ScaryMommy. Want ook zij, als moeder van twee, maakt zich er schuldig aan.
“Er is natuurlijk niets mis mee dat je niet wilt dat je kind pijn heeft of het gevoel dat hij faalt. En het is prima om je kind te helpen.” We slaan alleen een beetje door, vindt Stacy. “Ik zie het op school, op het sportveld: ouders die speciale behandelingen willen voor hun bloedjes, de coach aanspreken – en soms zelfs het huiswerk van hun kinderen maken.” Bovenal ziet ze het bij het buitenspelen. “Kinderen die zonder toezicht op straat ravotten, hoeveel tel jij er nog?”
Lees ook:
‘Kinderen moeten meer risicovol buitenspelen’ >
Een middagje in het park geeft haar de kriebels. “Ik hoor alleen maar: ‘Niet doen! Niet klimmen! Ik help je wel.” Geweldig wanneer ouders met hun kinderen spelen, wil ze maar zeggen, alleen die figuurlijke curlingbezem mag van haar aan de wilgen.
“Kinderen springen niet meer over slootjes. Klimmen nooit in bomen en vangen geen insecten meer, zoals wij vroeger deden. Stel je voor: ze zouden iets kunnen breken, of gestoken kunnen worden.” Maar daarmee ontneem je kinderen de kans zich te wapenen tegen de echte wereld, denkt Stacy: ze verliezen contact met de natuur.
“We moeten kinderen weer leren om dingen te proberen, te falen en risico’s te nemen bij het spelen. Je leert dingen pas te waarderen en respecteren, wanneer je ze ervaart. Je kunt wel alles lezen over de zee, maar je begrijpt het pas wanneer je met je voeten in de branding staat.”
We moeten onze kinderen wat meer vrijheid geven, vindt ze. En onze angst voor rampscenario’s een beetje loslaten. “Onze kinderen hun jeugd laten beleven zoals wíj dat vroeger deden.”
Best lastig, weet Stacy. “Mijn eigen kinderen klimmen al in bomen sinds ze konden lopen, en probeer dan maar eens niet bezorgd te zijn. Maar wanneer je je kind van tevoren bewust maakt van de gevaren, wordt het al een stuk veiliger. Natuurlijk laat je ze niet meteen hout verzamelen en een kampvuur bouwen, je leert ze eerst over het gevaar van vuur en hoe je daarmee om moet gaan. Eerst voorbereiden, dan loslaten. Zo vergroten we hun kansen op succes in de toekomst.”
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Eigenlijk zou Marlies kunnen stoppen met werken, want van haar ouders erfde ze een substantieel vermogen. Toch beseft ze: echte rijkdom gaat niet over geld. “Ik zo zou ruilen met mijn beste vriendin. Zij heeft het niet breed, maar heeft wel haar beide ouders nog.”
Sommige situaties staan simpelweg niet in het grote handboek der opvoeding. Zoals betrapt worden op een moment dat absoluut niet voor kinderogen bedoeld was. En dan ook nog een bloedserieuze vraag krijgen die zó onschuldig is, dat je niet weet of je door de grond wilt zakken of keihard moet lachen.
