Beeld: Shutterstock
Moeder Elaine was er op voorbereid dat haar tienerdochter op een gegeven moment klaar zou zijn met de fantasiewereld van haar broertje. Maar de pijn die dat bij haarzélf teweeg bracht, verraste haar.
Het is inmiddels een bekend beeld, vertelt Elaine: ‘Mijn negenjarige zoon die op de grond zit, voor de kamerdeur van mijn dochter – zijn grote zus, die bijna elf is. Hij wacht tot ze klaar is met Facetimen met haar vriendinnen, zodat ze weer met hem kan spelen.’ Elaine wist dat die dag, waarop haar dochter zich te oud voelt om LEGO-werelden met haar broertje te bouwen, zou komen. ‘Maar ik wist niet dat ik het zó erg zou vinden om te zien dat hij z’n speelkameraadje moet missen.’
De kinderen van Elaine zijn heel hecht. ‘Zowel qua leeftijd als emotionele band’, legt ze uit. ‘Dat komt vooral omdat ze iets hebben meegemaakt wat de meeste kinderen niet zullen ervaren: hun vader werd ziek en overleed.’ Ze zijn gek op elkaar, maar tegelijkertijd maken ze ook heus weleens ruzie: ‘Veel ruzie. Maar ondanks dat zit mijn zoon toch wekelijks op de gang op z’n zus te wachten. Hij zal het niet toegeven, maar hij heeft haar enorm hard nodig.’
Lees ook: ‘Ik vind het moeilijk dat mijn kind steeds zelfstandiger wordt’ >
Elaine merkt dat haar zoon zich zonder zijn zus een beetje verdwaald voelt. ‘Hij weet niet goed hoe hij alleen moet spelen. Misschien weet hij niet eens zeker óf hij dat wil. Soms vraagt hij mijn hulp om haar haar kamer uit te krijgen.’
Haar dochter klaagt gelukkig niet veel. ‘Meestal stemt ze er wel mee in om met haar kleine broertje te spelen, ook al heeft ze er zelf niet zoveel zin in. Waarschijnlijk doet ze dat ook om mij te helpen – op die manier kom ik eindelijk toe aan dingen waar ik als alleenstaande moeder anders geen tijd voor heb. Dat laat al zien dat ze geen klein kind meer is.’ Stiekem zou Elaine, net als haar zoon, de tijd met haar dochter willen behouden. ‘Ik wil nog even genieten van elk klein beetje ‘klein kind’ dat zij in zich heeft. Maar ik weet dat de werkelijkheid anders is. Mijn kleine meisje wordt groot en gaat steeds meer haar eigen gang – en mijn zoon en ik moeten haar laten gaan. Hoe moeilijk dat ook is.’
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
