Beeld: Canva
Dat het moederschap je verandert, wist Ella zelf ook al wel. Maar dat ze haar beste vriendin niet meer zou herkennen nu ze een baby heeft, lag niet in de lijn der verwachting.
Ella*, samen met Jelle, moeder van Soof (2): “Laten we haar even Romy noemen. Mijn beste vriendin, we zijn al sinds de brugklas beste vriendinnen. We deden alles samen, tot een van ons een vriendje had, dan ging die vaak mee als derde wiel aan de wagen. We zaten in dezelfde klas, kozen dezelfde vakken, gingen samen uit, we werkten in dezelfde kledingzaak. Kortom: we waren zowat vergroeid met elkaar.
Toen we gingen studeren – dezelfde studie kiezen, ging wel héél ver – werd het contact iets minder, omdat we niet meer in dezelfde stad woonden. We zagen elkaar niet meer elke dag, maar spraken elkaar wel de hele dag door en belden praktisch elke avond.
Ik kreeg een relatie met Jelle, ging samenwonen en werd twee jaar geleden moeder van Soof. Onze vriendschap veranderde daardoor nauwelijks, al had ik het natuurlijk vaak over Soof. Romy had ook een kinderwens en vond dat alleen maar leuk, zei ze. We gingen nog altijd regelmatig samen uit, ik had nog steeds zin om te hossen in de club.
Toen kreeg zij ook een relatie, ging samenwonen en werd zwanger. Als je iemand zo door en door kent heb je ook een bepaald beeld van hoe diegene zal zijn als moeder. Bij Romy had ik een beeld vergelijkbaar met mezelf. Easygoing, niet te spastisch, gewoon een eigen leven houden. Een fun mom.
Nou, valt dat even tegen. Ik herken mijn beste vriendin niet terug. Ze is nu drie maanden geleden bevallen en is een saaie bejaarde geworden. Ze doet niks meer, behalve binnen zitten met haar baby. Alles wat ze doet is klagen dat ze zo moe is terwijl haar baby al bijna sinds zijn geboorte maar een keer per nacht komt. Volgens mij mag je dan in je handjes knijpen. Mijn tweejarige slaapt nog steeds niet door, maar mij hoor je daar niet over.
Ze vindt alles met de baby een enorme onderneming. Ze wil niet meer stappen, ze wil niet meer naar mij komen want ze durft niet auto te rijden met de baby. Als ze zonder baby komt, komt ze een uurtje, omdat ze hem niet te lang alleen bij z’n vader wil laten. Terwijl die vader gewoon hartstikke goed voor dat kind zorgt.
Ik baal er enorm van, want ik vind haar helemaal niet leuk zo. Het voelt alsof ik mijn vriendin kwijt ben. Ik heb nog hoop dat het zal veranderen, want drie maanden postpartum is natuurlijk niet zo heel lang. Tot die tijd heb ik haar negatieve houding en saaie gedrag maar gewoon te accepteren, vrees ik.”
Hoe vertel je nou aan je zus dat je denkt dat ze haar kinderen verpest? Het antwoord is… niet. Denkt Yonna. Ze ergert zich enorm aan het gebrek aan opvoeding van haar zus. Je leest haar verhaal hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
