Beeld: Canva
Dat het moederschap je verandert, wist Ella zelf ook al wel. Maar dat ze haar beste vriendin niet meer zou herkennen nu ze een baby heeft, lag niet in de lijn der verwachting.
Ella*, samen met Jelle, moeder van Soof (2): “Laten we haar even Romy noemen. Mijn beste vriendin, we zijn al sinds de brugklas beste vriendinnen. We deden alles samen, tot een van ons een vriendje had, dan ging die vaak mee als derde wiel aan de wagen. We zaten in dezelfde klas, kozen dezelfde vakken, gingen samen uit, we werkten in dezelfde kledingzaak. Kortom: we waren zowat vergroeid met elkaar.
Toen we gingen studeren – dezelfde studie kiezen, ging wel héél ver – werd het contact iets minder, omdat we niet meer in dezelfde stad woonden. We zagen elkaar niet meer elke dag, maar spraken elkaar wel de hele dag door en belden praktisch elke avond.
Ik kreeg een relatie met Jelle, ging samenwonen en werd twee jaar geleden moeder van Soof. Onze vriendschap veranderde daardoor nauwelijks, al had ik het natuurlijk vaak over Soof. Romy had ook een kinderwens en vond dat alleen maar leuk, zei ze. We gingen nog altijd regelmatig samen uit, ik had nog steeds zin om te hossen in de club.
Toen kreeg zij ook een relatie, ging samenwonen en werd zwanger. Als je iemand zo door en door kent heb je ook een bepaald beeld van hoe diegene zal zijn als moeder. Bij Romy had ik een beeld vergelijkbaar met mezelf. Easygoing, niet te spastisch, gewoon een eigen leven houden. Een fun mom.
Nou, valt dat even tegen. Ik herken mijn beste vriendin niet terug. Ze is nu drie maanden geleden bevallen en is een saaie bejaarde geworden. Ze doet niks meer, behalve binnen zitten met haar baby. Alles wat ze doet is klagen dat ze zo moe is terwijl haar baby al bijna sinds zijn geboorte maar een keer per nacht komt. Volgens mij mag je dan in je handjes knijpen. Mijn tweejarige slaapt nog steeds niet door, maar mij hoor je daar niet over.
Ze vindt alles met de baby een enorme onderneming. Ze wil niet meer stappen, ze wil niet meer naar mij komen want ze durft niet auto te rijden met de baby. Als ze zonder baby komt, komt ze een uurtje, omdat ze hem niet te lang alleen bij z’n vader wil laten. Terwijl die vader gewoon hartstikke goed voor dat kind zorgt.
Ik baal er enorm van, want ik vind haar helemaal niet leuk zo. Het voelt alsof ik mijn vriendin kwijt ben. Ik heb nog hoop dat het zal veranderen, want drie maanden postpartum is natuurlijk niet zo heel lang. Tot die tijd heb ik haar negatieve houding en saaie gedrag maar gewoon te accepteren, vrees ik.”
Hoe vertel je nou aan je zus dat je denkt dat ze haar kinderen verpest? Het antwoord is… niet. Denkt Yonna. Ze ergert zich enorm aan het gebrek aan opvoeding van haar zus. Je leest haar verhaal hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Jorinde is al jaren gelukkig getrouwd met Kevin, maar sinds haar oudste zoon op school zit, ziet ze haar ex weer dagelijks. En dat levert toch wat verwarrende gevoelens op.
Het lijkt allemaal één grote droom: zon, ruimte en een nieuw leven in Spanje. Maar volgens Janneke Jelies zit de werkelijkheid nét even anders in elkaar. In de Radio 10-ochtendshow vertelt ze eerlijk hoe pittig dat eerste jaar in Spanje eigenlijk was.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
