Suzan en Freek nemen groots besluit omtrent zoontje Sef: ‘Lijkt me bijzonder’
Tien keer de GelreDome uitverkocht krijgen is niet zomaar een prestatie, maar voor Suzan en Freek is het inmiddels realiteit.
Beeld: Canva
Sommige dingen zie je niet meteen terug in foto’s of op schoolrapporten. Toch nemen kinderen ze wel degelijk mee in hun rugzak als ze opgroeien in een huis waar spanning de boventoon voert.
Vaak zijn het geen grote, opvallende gedragingen, maar juist stille gewoontes die pas later zichtbaar worden. Dit zijn er negen.
Wie opgroeit in een onrustige thuissituatie, leert al vroeg om alert te zijn. Geluiden, stemmingen, kleine signalen: alles wordt gescand. Dat gevoel van altijd paraat staan kan blijven hangen, ook als de omgeving allang veilig is. Het lijf staat nog steeds in de waakstand, zonder dat je dat zelf doorhebt. In relaties of vriendschappen kan dat zich later uiten als spanning of overmatige alertheid.
Kinderen die in een gespannen huis opgroeien, leren vaak dat zij verantwoordelijk zijn voor de sfeer. En dat neem je mee. Ook als volwassene kan dat zich uiten in eindeloos excuses maken, zelfs als dat helemaal niet nodig is.
Conflicten voelen voor veel van deze kinderen niet als iets dat ‘erbij hoort’, maar als iets wat onveilig is. Dus wordt het liever vermeden. Alles om maar geen spanning te veroorzaken. Alleen in het echte leven hoort wrijving er soms wel bij, en dat ontwijken kan op termijn juist lastiger worden.
In een huis waar emoties onvoorspelbaar zijn, leer je lezen tussen de regels. Een zucht, een blik, een stilte: alles krijgt betekenis. Die scherpte in het ‘lezen’ van anderen blijft vaak bestaan en kan ervoor zorgen dat iemand voortdurend anticipeert op de stemming van de ander.
Je openstellen voelt niet vanzelfsprekend als je vroeger hebt geleerd dat dat ook pijn kan doen. Dus houd je liever afstand. Emotioneel een beetje op slot, gewoon voor de zekerheid. Veilig voelt het misschien wel, maar dichtbij laten komen blijft lastig.
Als emoties vroeger weinig ruimte kregen, leer je ze weg te stoppen. Niet huilen, niet zeuren, doorgaan. Handig als kind in een onvoorspelbare situatie, maar later kan het lastig zijn om nog goed te voelen wat je zelf nodig hebt.
Hulp vragen doen ze liever niet. Als ze vroeg hebben geleerd dat ze vooral op hunzelf moeten vertrouwen, wordt ‘zelf doen’ de standaard. Dat maakt sterk, maar soms ook eenzaam. Samen doen voelt dan ineens ingewikkeld.
Wie niet altijd kon rekenen op stabiliteit thuis, neemt dat gevoel vaak mee naar buiten. Vertrouwen op anderen is dan niet vanzelfsprekend. Zoals coach Darius Cikanavicius zegt: “Wanneer verzorgers niet voldoende veiligheid en emotionele steun bieden, leren kinderen dat de wereld niet veilig is.”
Sociale vaardigheden groeien mee met wat je thuis ziet en leert. In een stressvolle omgeving kan communicatie anders verlopen, waardoor contact met anderen later spannend of ingewikkeld kan voelen. En dat zegt lang niet altijd iets over iemands karakter, maar vaak over wat er achter de voordeur speelde.
Wil je weten wat de 4 lessen zijn voor het opvoeden van gelukkige en succesvolle kinderen? Je leest ze hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Darius Cikanavicius