Beeld: Canva
Sommige dingen zie je niet meteen terug in foto’s of op schoolrapporten. Toch nemen kinderen ze wel degelijk mee in hun rugzak als ze opgroeien in een huis waar spanning de boventoon voert.
Vaak zijn het geen grote, opvallende gedragingen, maar juist stille gewoontes die pas later zichtbaar worden. Dit zijn er negen.
Wie opgroeit in een onrustige thuissituatie, leert al vroeg om alert te zijn. Geluiden, stemmingen, kleine signalen: alles wordt gescand. Dat gevoel van altijd paraat staan kan blijven hangen, ook als de omgeving allang veilig is. Het lijf staat nog steeds in de waakstand, zonder dat je dat zelf doorhebt. In relaties of vriendschappen kan dat zich later uiten als spanning of overmatige alertheid.
Kinderen die in een gespannen huis opgroeien, leren vaak dat zij verantwoordelijk zijn voor de sfeer. En dat neem je mee. Ook als volwassene kan dat zich uiten in eindeloos excuses maken, zelfs als dat helemaal niet nodig is.
Conflicten voelen voor veel van deze kinderen niet als iets dat ‘erbij hoort’, maar als iets wat onveilig is. Dus wordt het liever vermeden. Alles om maar geen spanning te veroorzaken. Alleen in het echte leven hoort wrijving er soms wel bij, en dat ontwijken kan op termijn juist lastiger worden.
In een huis waar emoties onvoorspelbaar zijn, leer je lezen tussen de regels. Een zucht, een blik, een stilte: alles krijgt betekenis. Die scherpte in het ‘lezen’ van anderen blijft vaak bestaan en kan ervoor zorgen dat iemand voortdurend anticipeert op de stemming van de ander.
Je openstellen voelt niet vanzelfsprekend als je vroeger hebt geleerd dat dat ook pijn kan doen. Dus houd je liever afstand. Emotioneel een beetje op slot, gewoon voor de zekerheid. Veilig voelt het misschien wel, maar dichtbij laten komen blijft lastig.
Als emoties vroeger weinig ruimte kregen, leer je ze weg te stoppen. Niet huilen, niet zeuren, doorgaan. Handig als kind in een onvoorspelbare situatie, maar later kan het lastig zijn om nog goed te voelen wat je zelf nodig hebt.
Hulp vragen doen ze liever niet. Als ze vroeg hebben geleerd dat ze vooral op hunzelf moeten vertrouwen, wordt ‘zelf doen’ de standaard. Dat maakt sterk, maar soms ook eenzaam. Samen doen voelt dan ineens ingewikkeld.
Wie niet altijd kon rekenen op stabiliteit thuis, neemt dat gevoel vaak mee naar buiten. Vertrouwen op anderen is dan niet vanzelfsprekend. Zoals coach Darius Cikanavicius zegt: “Wanneer verzorgers niet voldoende veiligheid en emotionele steun bieden, leren kinderen dat de wereld niet veilig is.”
Sociale vaardigheden groeien mee met wat je thuis ziet en leert. In een stressvolle omgeving kan communicatie anders verlopen, waardoor contact met anderen later spannend of ingewikkeld kan voelen. En dat zegt lang niet altijd iets over iemands karakter, maar vaak over wat er achter de voordeur speelde.
Wil je weten wat de 4 lessen zijn voor het opvoeden van gelukkige en succesvolle kinderen? Je leest ze hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Darius Cikanavicius
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
