Hazel kreeg tijdens haar keizersnede een onverwachte vraag: ‘Ik schrok en moest het écht verwerken’

Illustratie bij: Hazel kreeg tijdens haar keizersnede een onverwachte vraag: ‘Ik schrok en moest het écht verwerken’ Beeld: Canva
Melanie Borgman
Melanie Borgman
Leestijd: 3 minuten

Soms loopt een bevalling anders dan gepland. Hazel (38) moest haar droom van een derde, vaginale bevalling loslaten en kreeg tijdens haar geplande keizersnede op de OK een onverwachte vraag.

Lees verder onder de advertentie

Hazel (38) is moeder van drie kinderen: “Als kind wist ik al dat ik later moeder wilde worden. Een groot gezin hoefde niet per se, maar ik kon me mijn leven zonder kinderen niet voorstellen. Toen ik eenmaal zwanger was, fantaseerde ik dan ook vaak over de bevalling. Hoe zou het zijn om mijn baby zelf op de wereld te zetten? Zou ik het aankunnen? Hoe zou dat eerste moment voelen?

Lees verder onder de advertentie

Een keizersnede kwam eigenlijk niet in dat plaatje voor. Ik wilde graag zelf bevallen en had me daar ook op voorbereid. Bij mijn oudste twee kinderen heb ik dat gelukkig ervaren. Overweldigend vond ik het, maar ik zou het zo weer doen. Bij de derde liep dat anders. Toen de arts vertelde dat een geplande keizersnede de veiligste optie was voor mij en mijn baby, moest ik dat echt even verwerken.

Afscheid nemen van droombevalling

Ineens werkte ik niet naar een bevalling toe, waarin ik zelf de touwtjes in handen had, maar naar een OK waar anderen de controle zouden nemen. Ik probeerde me daar zo goed mogelijk aan over te geven, maar spannend vond ik het wel.

Op de dag van de keizersnede was ik vooral zenuwachtig. Alles voelde onwerkelijk. Daar lag ik dan, met een operatieteam om me heen, terwijl ik wist: over een paar minuten ontmoet ik mijn baby. Ik probeerde me te focussen op dat moment. Op het eerste geluidje, het eerste gezichtje, het moment waarop ik eindelijk mijn kindje zou zien.

Lees verder onder de advertentie

Onverwachte vraag

Na een kwartiertje was hij daar: onze Muck. Gezond en wel! Ik was zo emotioneel, maar kon hem niet vasthouden. Mijn armen lagen vastgesnoerd op de operatietafel en ik was intens misselijkheid door de ingreep. Terwijl ze ondertussen met mij en Muck bezig waren, werd er een vraag aan mij gesteld. Iemand van het team vroeg ineens: ‘Zullen we je dan ook maar meteen steriliseren? Je ligt toch open.’

Lees verder onder de advertentie

Tekst gaat verder onder de podcast

Ik was sprakeloos. Mijn hersenen moesten de vraag écht verwerken. Natuurlijk snapte ik de praktische gedachte erachter: als je toch geopereerd wordt, is het misschien een logisch moment om het te doen. Maar emotioneel voelde het voor mij totaal anders. Ik lag daar omdat ik mijn baby ging ontmoeten.

Een keuze voor altijd

Misschien had ik op dat moment best kunnen zeggen: ja, doe maar. YouTuberMascha Feoktistova deed het ook, dus zo gek is het niet. Maar ik schrok gewoon van de vraag. Het is zo’n definitief besluit. Een afsluiting van een periode in je leven. En juist op zo’n kwetsbaar moment voelde het alsof ik daar niet zomaar over kon beslissen.

Lees verder onder de advertentie

Uiteindelijk heb ik het niet gedaan. Ik voelde dat ik hier later nog rustig over na wilde denken. Achteraf ben ik blij dat ik naar dat gevoel heb geluisterd, want een bevalling is al zo’n bijzonder en emotioneel moment. Je hoeft daar niet ineens ook nóg een levensgrote beslissing aan vast te koppelen.”

Een keizersnede is een grote buikoperatie en wordt vaak onderschat. Redacteur Melanie breekt een lans voor moeders die een keizersnede ondergingen. Ze schreef er een column over, omdat ze vindt hoe onwetend men is en hoe erg een keizersnede wordt onderschat.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail