Bron: Pexels
Kiara besloot uit te pakken voor haar gender reveal. Het was perfect. Toen ook nog bleek dat ze na een zoon, zwanger was van een dochter, kon ze haar geluk niet op. Maar een paar weken later kreeg ze bij de 20-wekenecho heel ander nieuws.
Kiara: “Ik durfde het niet hardop te zeggen, maar ik had na een zoon stiekem de voorkeur voor een dochter. Ik weet niet of het komt doordat ik het zo graag wilde, maar ik had ook heel sterk het gevoel dat er deze keer een meisje in mijn buik zat.”
Rond de 15 weken lieten we een geslachtsecho maken. Hoewel ik dolgraag meteen wilde weten wat er in mijn buik groeide, vroegen we de echoscopist om het op te schrijven. We hadden namelijk een grote gender reveal op de planning staan. Ze pakte een lichtroze papiertje van haar bureau en krabbelde er wat op. Ik stak hem veilig in mijn handtas.
De dagen na de echo ging ik door met het plannen van de gender reveal. Ik weet dat sommige mensen het overdreven vinden, maar mij kon het niet groot genoeg. We huurden een mooie zaal af en ik ging los met versiering. Ik liet cupcakes en koekjes maken die bij het thema pasten, er was een photobooth en ik huurde een fotograaf in die de hele middag zou vastleggen. Iedereen was uitgenodigd: vrienden, familie, kennissen en buren. De eyecatcher van de dag zou de enorme taart zijn die ik had laten maken. De binnenkant was namelijk de kleur van het geslacht van de baby.
Na de geslachtsecho had ik mijn zus het lichtroze papiertje gegeven. Zij keek als allereerste wat erop stond en belde de taartenbakker om door te geven welke kleur de binnenkant van de taart mocht worden.
De grote dag brak aan. Ik was enorm zenuwachtig. Het feestje zag er prachtig uit en iedereen had het naar zijn zin. Toen was het tijd voor het moment waar we allemaal op zaten te wachten. De fotograaf stond in de startblokken en mijn vriend en ik sneden samen de taart aan. ROZE! Hij was roze! Ik gilde van geluk. Eindelijk zou ik de dochter krijgen waar ik altijd al van had gedroomd. Begrijp me niet verkeerd, mijn zoon is mijn alles, maar een meisje maakte ons gezin compleet. Ik was na de babyshower meteen losgegaan en de eerste jurkjes hingen al in haar kast.
Tijdens de 20-wekenecho zat ik nog steeds op een roze wolk. De echoscopist ging alle lichaamsdelen van de baby af. Toen ze bij het geslachtsdeel kwam, vroeg ze of we al wisten wat het werd. ‘Ja, een meisje!’ jubelde ik. Ze keek me wat verbaasd aan. Aan de stilte merkte ik meteen dat er iets niet klopte. ‘Ik zie wat anders…’ zei ze voorzichtig. ‘Wat bedoel je?’ vroeg ik nog, terwijl ik natuurlijk precies wist wat ze bedoelde. Ze vertelde dat we een zoon kregen en ik barstte in huilen uit.
De dagen erna voelde ik me verschrikkelijk. Ik was teleurgesteld en voelde me daar schuldig om. Het jongetje in mijn buik was zo gewenst, maar ik vond het moeilijk om die omschakeling te maken. Daarna wilde ik weten waar de fout was gemaakt. Had de echoscopist het verkeerd opgeschreven? Mijn zus had het briefje nog en tot haar grote schrik stond er inderdaad op dat het een jongen was. Door de roze kleur van het papiertje was ze er vanuit gegaan dat het een meisje was.
Inmiddels is onze tweede zoon geboren en kunnen we ons geen leven zonder hem voorstellen. Ik voel me nog altijd slecht over de teleurstelling die ik voelde toen ik hoorde dat we weer een jongen kregen, want ik ben zo gezegend met twee gezonde kinderen. Gelukkig kunnen we nu lachen om de fout die mijn zus maakte en hey, wie weet komt die kleine meid er op een dag nog bij. En zo niet, dan is dat ook helemaal oké.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Roze wolk incoming! Bij de familie Lopez is het zover: baby nummer zeven laat eindelijk van zich horen in Een huis vol.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
