Kim Kötter maakte maandagochtend bekend dat ze in verwachting is van haar derde kindje. Exclusief aan Kek Mama’s hoofdredacteur Helene van Santen geeft ze een interview over dit heuglijke nieuws.
Lees verder onder de advertentie
Kim had nooit durven dromen dat ze nog op natuurlijke wijze zwanger zou worden: haar zoons Muck en Youp kwamen allebei ter wereld middels een langdurig IVF-traject. “Het was voor iedereen daarom een enorme verrassing”, aldus Kim.
Personal trainer
Dat het ook voor Kim en haar man Jaap onverwachts kwam, bleek wel toen notabene Kims personal trainer haar op haar cyclus moest wijzen. “Ik heb zo’n horloge waarop ik alles bijhoud, dus ook wanneer ik ongesteld moet worden. Mijn personal trainer zei: ‘Had je het niet al lang moeten zijn?’ Toen ik twee weken overtijd was, deed ik toch een testje.” Kim bestelde de test online, omdat ze bang was dat iemand haar in de winkel zou zien. “Maar toen de bestelling een paar dagen op zich liet wachten, stuurde ik Jaap maar naar de supermarkt.”
Op de zwangerschapstest kwam direct een kruisje tevoorschijn – een ongelooflijk moment voor het stel. “Ik kon mijn ogen niet geloven”, aldus Kim. “Eerst was ik een beetje in shock. We hadden ons zo ingesteld op twee jongens en dachten altijd: dit is het. Maar nu na vier echo’s alles goed gaat, begint het besef echt te komen. We vinden het geweldig.”
Lees verder onder de advertentie
Ook broers Muck en Youp zijn door het dolle heen: “Muck brengt mij iedere ochtend een beschuitje met suiker en fluistert elke dag tegen de baby: ‘Ik ben jouw grote broer en ik ga goed voor je zorgen.’ Youp geeft mijn buik de hele tijd kusjes, zo lief.”
Jongetje of meisje?
Binnenkort krijgt het stel het geslacht te horen, maar stiekem heeft Kim al een idee. “Ik heb sterk het gevoel dat ik weer een jongetje krijg. Ik heb erover gedroomd en ben zo gewend aan een jongenshuis. Muck wil trouwens een zusje. ‘Want een broertje heb ik al’. zegt hij dan.” Kim zelf heeft geen voorkeur: het feit dat ze opnieuw zwanger is, is voor haar al een prachtig geschenk. “Ik hoop dat het mensen die ook moeite hebben om kinderen te krijgen, steun biedt. Want wonderen bestaan.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.