Beeld: Canva
Een kinderfeestje: ouders balanceren op het randje van overspannenheid, kinderen stuiteren op suikerniveau standje extreem en dan is er altijd wel íets dat totaal uit de hand loopt.
Sunita, moeder van Sep: “Ik had het nog zo tegen mezelf gezegd: ‘Doe normaal. Houd het klein. Zakje chips, een speurtocht in de buurt, klaar’. Maar nee hoor, ik moest weer overcompenseren omdat ik vorig jaar de traktatie op school vergeten was. Dus boekte ik voor de 5e verjaardag van mijn zoon een clown. Clown Bobo de Bonte was volgens de website een ‘ervaren entertainer met vijftig jaar ervaring in kindervermaak’. Dat klonk professioneel. Achteraf denk ik: dat klonk als iemand die zijn pensioen al voorbij is en hoopt dat z’n pacemaker het nog een uur volhoudt tussen de confetti en hysterische vijfjarigen.
Op de grote dag stond Bobo stipt om 14.00 uur op de stoep, klaar voor het kinderfeestje. Met een koffertje, een mini-speaker en ballonnen. Mijn zoon was door het dolle en de kinderen juichten. Bobo blies ballondieren, goochelde met plastic bekers en deed iets met een piepende neus wat de kinderen geweldig vonden. Ik stond in de keuken, tevreden een cappuccino te drinken met mijn man en schoonmoeder, toen ik plots gegil hoorde. Niet het blije soort gegil, maar het paniek-achtige gegil.
Ik stormde de woonkamer in en zag Bobo op de grond liggen. Plat. Zijn pruik scheef, ballonnen overal. De kinderen stonden er in een kringetje omheen. Een kind schreeuwde: ‘Hij doet het niet meer!’ Ik knielde naast Bobo – inmiddels weer een beetje bij bewustzijn – en vroeg of hij iets voelde. ‘M’n rug’, kreunde hij. Bewegen lukte niet, opstaan al helemaal niet.
Een radslag gone wrong, bleek later. Circustrucs op 70-jarige leeftijd doen was blijkbaar niet zo’n slim idee. Resultaat: een verdraaide rug en een knallende hernia. Ik belde 112. Toen de ambulance arriveerde en de broeders Bobo op een brancard legden, vroeg mijn zoon met grote ogen of hij doodging.
Uiteindelijk hebben we de rest van het feestje omgebouwd tot ‘doktersfeestje’. De kinderen mochten elkaar verbinden met wc-papier en ik gaf snoepjes als ‘medicijnen’. De ouders haalden hun kroost verward op toen ze verhalen kregen over een ambulance en een clown die inmiddels op weg was naar het ziekenhuis.
De week erna kreeg ik een kaartje van Bobo. Met een foto van hem in een ziekenhuisbed, duim omhoog. ‘Nog nooit zo’n wild feestje gehad’, schreef hij. ‘Volgend jaar doe ik alleen ballonhonden.’ Volgend jaar wordt het bij ons gewoon een pannenkoekenrestaurant.”
Ook Nina had een bijzonder ervaring. Haar dochter heeft nog maanden na het kinderfeestje nachtmerries gehad. Je leest het hier.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Wendy,
