Blogger Ingrid Podwil was 21 toen ze haar eerste kind kreeg. En hoewel ze vanuit de buitenwereld veel scheve gezichten kreeg, zou ze zelf niet anders willen.
Op Scary Mommy vertelt ze waarom.
‘Er wordt mij vaak gevraagd of ik dat ‘zorgeloze’, dat mijn vrienden wel nog hebben, niet mis. En of dat ik niet bang ben dat ik geen eigen identiteit kan vormen. Maar nee, in plaats van het gevoel te hebben dat ik iets mis, haal ik juist de voordelen uit het feit dat ik eerder moeder ben. Ik moet nog veel over mezelf en mijn ambities leren en ik ben blij dat ik dit kan doen naast het opvoeden van mijn zoon.’
Lees ook
Deze lollige foto’s bewijzen dat het moederschap niet altijd over rozen gaat >
‘Een kind krijgen, zorgt voor slaaptekort. En hoewel jong zijn je daar zeker niet immuun voor maakt, denk ik wel dat ik hierdoor in mijn voordeel ben. Ik ontdekte dat zelfs toen mijn zoon me midden in de nacht om de twee uur (en soms nog eerder) wakker maakte, ik overdag nog verrassend functioneel was.’
‘Allereerst wil ik zeggen: ik denk dat moeders van elke leeftijd hun kinderen hun hele hart kunnen geven. Ik heb echter gezien hoe er van alle kanten aan moeders met succesvolle carrières wordt getrokken: ze worden onder druk gezet om over te werken, maar moeten ook voor hun baby zorgen terwijl ze nog steeds aan het herstellen zijn van de bevalling.’
Meer Kek Mama? Schrijf je in voor de nieuwsbrief en krijg elke week het laatste nieuws, persoonlijke verhalen, fijne (uit)tips en grappige fotoseries in je mailbox >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
