Beeld: Shutterstock
Soms kan Suzanne Hayes niet wachten tot haar kinderen naar hun vader gaan, zodat ze even wat tijd voor zichzelf heeft. Maar op die momenten wordt ze vaak ook overspoeld met een schuldgevoel.
‘Ik wil dat mijn kinderen bij mij zijn. Niet de helft van de tijd, maar altijd’, schrijft ze op haar blog.
Suzanne is zes jaar gescheiden. Haar kinderen zijn de helft van de tijd bij hun vader. ‘Op die dagen haal ik de boel in: ik werk de stapel was weg, ruim de vaatwasser in en maak het huis schoon’, vertelt ze. ‘Maar terwijl ik dat doe, word ik vaak overspoeld met een schuldgevoel. Ik herinner me dat ik geen tijd heb gehad om een vlecht te maken in het haar van m’n dochter. Of dat ik tegen m’n zoon heb zitten schreeuwen dat hij moest opschieten, omdat we anders te laat kwamen op voetbal. In de hectiek van alledag merk ik het niet, maar als ze bij hun vader zijn, realiseer ik me dat ik niet altijd de moeder ben die ik wil zijn – liefdevol en rustig.’
Lees ook:
Fotoserie: Co-ouderschap op zijn best >
‘Mijn scheiding is nu zes jaar terug’, gaat ze verder. ‘Twee huizen – de ene keer bij mij slapen, de andere keer bij papa – is voor mij en de kinderen inmiddels routine. Maar het schuldgevoel vreet aan me. Ik denk steeds vaker: missen ze me? Is het huis van papa leuk? Leuker dan het mijne?’ Het liefst had Suzanne haar kinderen non stop bij haar. ‘Maar dat kan niet. Daarom wil ik dat elk moment van die vijftig procent perfect is. Ik ben niet perfect, maar ik doe m’n best. Ik moet de momenten met mijn kinderen vaker koesteren, in plaats van op de automatische piloot te leven.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Op het schoolplein worden dagelijks grote problemen klein gemaakt en kleine problemen soms verrassend groot. En wat doe je als een ogenschijnlijk onschuldige rage ineens uitmondt in een officieel verbod?
