Blogger Amy Betters-Midtvedt was geïnspireerd door de actie van actrice Jennifer Garner en besloot een half uur lang alleen maar ‘ja’ tegen haar kind te zeggen. Het resultaat? Een onvergetelijke dag.
‘Mijn zoon vond het geweldig om gehoord te worden’, schrijft ze op Facebook.
Sam, het zoontje van Amy, wilde graag een Halloween-kostuum. ‘Gisteravond besloot ik om zijn droom uit te laten komen: ik zei dat hij een pak uit mocht kiezen, gaf aan dat-ie mocht pakken wat hij écht wilde en pikte hem op van school.’ Onderweg naar de winkel was Sam uitzinnig van vreugde. Amy: ‘Die blijdschap was fanatisch om te zien: ik zei ‘ja’ tegen hotdogs, tegen twee smaken Doritos. Ook zei ik ‘ja’ tegen twee verschillende kostuums én tegen bagels. Ik zei ‘ja’ tegen strawberry cream cheese en tegen een enorm spinnenweb. Ik zei ‘ja’ tegen mijn jongen.’
Lees ook
Moeders reageren massaal op ‘vermoeide’ selfie van actrice Jennifer Garner >
Ook mocht Sam in de avond zelf kiezen wat ze gingen eten. ‘Hij voelde zich gehoord en vond het heerlijk om alle aandacht te krijgen. Daarom heb ik besloten om een keer in de zoveel tijd een ‘ja’-half uur in te lassen, want het gezicht van mijn kind zo vrolijk zien, is onbetaalbaar.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
