Beeld: Canva
Vroeger verloor Kristen Mae vaak haar geduld als haar kinderen overstuur waren en vroeg ze hen om te stoppen met huilen. Tegenwoordig pakt ze het anders aan – en dat had ze eigenlijk veel eerder moeten doen.
Kristen: ‘Als mijn zoon als klein kind een driftbui had, gaf ik hem een time-out of ik snauwde naar hem dat hij moest stoppen met huilen’, vertelt Kristen. ‘Pas toen hij een jaar of zes was, en ik inmiddels ook een dochter had van twee jaar, leerde ik dat ik er op een andere manier voor mijn kinderen moest zijn.’
Het was een vriendin die psycholoog was, die Kristen tot dat inzicht bracht. ‘Zij vertelde mij dat ze haar kinderen omhelsde als die overstuur waren, in plaats van naar ze te schelden.’
Vanaf dat moment besloot Kristen het anders aan te pakken. ‘Ik ging naast ze zitten als ze overstuur waren en vroeg ze of ze een knuffel wilden. Daar stemden ze bijna altijd mee in en dan vroeg ik ze om hun hoofd op mijn borst te leggen om naar mijn hartslag te luisteren.’
Die manier van troosten heeft volgens haar twee voordelen. ‘Ten eerste stopten mijn kinderen met huilen, omdat ze anders mijn hartslag niet hoorden. En ten tweede werden ze er rustig van.’
Volgens Kristen is het dé manier om kinderen troost te bieden. ‘Ik heb geen engelengeduld en de ‘hartslagknuffel’, zoals ik ‘m noem, is voor mij een geweldig hulpmiddel geweest. Ik gebruik het nog steeds met mijn dochter die inmiddels negen jaar is. Het geeft een kind een enorm veilig gevoel, hij weet dat hij onvoorwaardelijk geaccepteerd en geliefd wordt.’
Bron: Scary Mommy
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
