Beeld: Canva
Achteraf kan Talitha zich wel voor haar kop slaan, maar ja, wist zij veel dat die collega haar man zou afpakken.
Talitha*, gescheiden, moeder van twee kinderen (3 en 5): “Wat had ik met haar te doen, die nieuwe collega op kantoor. Ze was net gescheiden en verhuisd naar de andere kant van het land. Ze kende hier niemand, had geen vriendinnen. Nu denk ik: goh, hoe zou dat nou komen? Maar dat wist ik toen nog niet. Ze zei dat haar man haar had verlaten, omdat ze niet zwanger kon raken. Dat vond ik al helemáál zielig.
Ze had me helemaal waar ze me hebben wilde, guttegut, wat had ik een medelijden met haar. Ik nam haar onder mijn vleugels, zowel op het werk als buiten werktijd. Ik nam haar mee op pad, liet haar de stad zien, stelde haar voor aan mijn vriendinnen en nodigde haar uit bij ons thuis. Alles zodat ze maar niet zieligjes thuis alleen zat.
Had ik dat maar nooit gedaan. Want voor ik het wist, had ze mijn man helemaal ingepalmd. Het begon met appjes (waarom had ze zijn nummer eigenlijk ineens?) en eindigde in een affaire. Ik stond erbij en keek er naar, heel lang nog verblind door mijn waas van medelijden voor haar en blind vertrouwen in mijn man.
Hij is er gewoon met open ogen ingetrapt. Ineens kwam hij aan met dat hij niet meer verliefd op mij was en met haar verder ging. Dat was het. Er was niks meer aan te doen, volgens hem. Pfff. Ik had hem echt intelligenter ingeschat, dan op zo’n manier een goed huwelijk van ruim tien jaar weggooien.
Natúúrlijk lijkt het allemaal veel beter, mooier, leuker, met een nieuw iemand. We waren al zo lang samen, en met jonge kinderen staat je huwelijk even op een laag pitje. Ik zag dat als iets tijdelijks. Als iets waar we weer uit zouden komen. Hij blijkbaar niet. Ik mis hem nauwelijks, ik ben alleen maar kwaad en teleurgesteld. En ik ben uiteraard op zoek naar een andere baan, want denk maar niet dat ik dagelijks naar die heks ga zitten kijken. Ik heb mijn lesje geleerd. Zielige, vriendloze vrouwen zijn dat door hun eigen nare karakter, niet door hun omgeving.”
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
