Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (9) en Róman (7). In Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.
Wat is de allergrootste leugen die verteld wordt over het ouderschap? Dat je door borstvoeding binnen tien dagen weer in maatje 36 past? Dat je de poep van je eigen kinderen altijd lekker vindt ruiken? Dat kinderen niet schelden? Dat ze alles lusten zolang jij het ze maar vaak genoeg laat proeven? Inderdaad, dit zijn allemaal regelrechte onwaarheden. Maar de grootste leugen is dat de ouder gaat leven met de drie R’en. Rust. Reinheid. En Regelmaat.
Lees ook
‘Opeens zie ik het. Patronen zijn er om doorbroken te worden’ >
Want rust? Grapjas. Een dag die bestaat uit: boterhammen smeren – “Wie heeft er op de wc-bril gepist?” – topografie overhoren – “Nee niet de tv van de muur trekken” – tandenpoetsen – naar school – naar kantoor – stukken schrijven – telefoon opnemen – “Overgegeven? Oké, ik kom hem halen” – een blozend vrolijk kind mee naar huis nemen – op de bank leggen – “Mam, heb je wat te eten? Nee, nee, ik voel me opeens niet meer ziek” – facturen tikken want anders word je nooit betaald – even bellen, op de wc want Spongebob schreeuwt zo hard – supermarkt – doe maar wat makkelijks – “Nee je mag echt de tv niet van de muur trekken” – wijntje – “Wie heeft er gescheten en niet doorgetrokken?” – kattenbakken verschonen – “Nee nee nee die krant moet ik nog lezen, niet op tekenen alsjeblieft” – “Blijf van die tv af!!” – “Welteruuuuusten schatje, ga maar lekker dromen” – pfffft hèhè – wijntje – morgen stoppen we echt met drinken – “Hoe was jouw dag eigenlijk?” – bed. Nou ja, zo’n alledaagse dag dus, die noem ik niet rustig. En ook niet rein. Met al die uitwerpselen.
Alleen regelmaat zit er wel in. Ik denk namelijk iedere avond als ik mijn hoofd op mijn kussen leg aan hetzelfde. Aan alles wat ik die dag niet heb gedaan. En wat ik meer zou moeten doen. Omdat ik daar altijd zo gelukkig van werd. Van lezen. Echte boeken. En van fotoplakboeken maken. En van mijn teennagels lakken. Iedere avond neem ik me voor: morgen ga ik het anders doen. Morgen móet ik tijd vinden voor al het bovenstaande.
Dat lukt uiteraard nooit. Want dat je die drie R’en steeds meer in je leven krijgt naarmate je kinderen ouder worden is net zo’n leugen als de stelling van mannen dat ze nimmer op de bril plassen.
We moeten rust, reinheid en regelmaat vervangen door rotzooi, ranzigheid en een ruime hoeveelheid liefde. Want dat is het enige waar godzijdank niet over gelogen wordt.
Deze column staat in Kek Mama 09-2019.
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Elin (30) over het Tikkie dat ze vorig jaar na Sint Maarten van haar schoonmoeder kreeg.
Video
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
De pepernoten liggen klaar, de verlanglijstjes zijn geschreven en de kinderen staan te trappelen: Sinterklaas komt zaterdag aan in Grave. Maar wie denkt vanaf de overkant van de Maas een mooi plekje te hebben gevonden, kan beter even verder zoeken. De gemeente Heumen waarschuwt namelijk: hier is het niet veilig.
Als moeder denk je vaak dat je precies weet hoe je reageert als er iets met je kind aan de hand is. Je blijf rustig, houdt het hoofd koel en lost het wel op. Tot je kind ineens nergens te vinden is. Dan blijkt die kalmte toch een stuk minder vanzelfsprekend.
