Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van Dorien (30). Ze is namelijk ten einde raad, omdat ze niet goed weet hoe zij haar mental load met haar man moet delen.
Dorien (30) is moeder van twee jonge kinderen en getrouwd met Stefan (36): “Ik weet even niet meer hoe ik het moet bolwerken. Echt niet. Mijn hoofd voelt de laatste weken alsof er continu duizend tabbladen openstaan. Werk, twee jonge kinderen, het huishouden, mijn eigen lijf dat ergens óók nog energie nodig heeft. En ondertussen ben ik degene die in de gaten moet houden of de bananen niet overrijp zijn, of de peuter wél drie happen broccoli heeft gegeten en of de baby niet alweer te strak in zijn rompertje zit.
Neem gisteren. Toen de peuter besloot om zijn drinkbeker demonstratief op de grond te smijten, begon de baby direct krijsen. Waarschijnlijk schrok hij gewoon van de klap van de drinkbeker, maar terwijl ik ze allebei probeerde te sussen, hoorde ik in mijn achterhoofd dat stemmetje: je moet nog de was uit de machine halen, anders gaat het muf ruiken. En toen ik daar eenmaal mee bezig was, ontdekte ik dat de helft van de babykleertjes alweer te klein is. Dus: nieuwe rompers op de lijst. Maar die lijst was nog niet compleet, want de boodschappen moesten óók nog besteld worden.
En dan zegt mijn man: ‘Maar dat doe ik toch wel? Zeg het gewoon, dan bestel ik die boodschappen.’
En ja, dat klinkt heel lief. Alleen snapt hij niet dat het mij niet alleen gaat om het klikken op ‘bestellen’. Het gaat om die hele mentale to-do-lijst die in mijn hoofd ronddraait. Dat ik al de hele week onbewust bijhoud of de melk bijna op is, of er genoeg brood in de vriezer ligt en of we niet wéér pasta eten omdat ik niks anders heb bedacht. Hij ziet dat niet. Voor hem is het simpel: zeg het en ik doe het. Maar voor mij voelt het alsof ik alles steeds moet delegeren. En dat kost óók energie.
En ondertussen bekruipt me steeds vaker dat akelige gevoel dat ik alles maar half doe. Ik ben half met mijn werk bezig, half met de kinderen, half met het huishouden. En die andere helft? Die gaat op aan piekeren en lijstjes in mijn hoofd.
Ik vraag me serieus af: hoe doen andere moeders dit? Hoe voorkom je dat je hoofd ontploft van al die details, van al die ballen die in de lucht moeten blijven? Hoe deel je dat gevoel met je partner zonder dat het klinkt alsof je hem afbrandt of hem taken toeschuift? Ik wil niet de zeurende vrouw zijn die steeds zegt wat er nog moet gebeuren. Ik wil me niet zo verantwoordelijk voelen voor álles. Maar ik weet niet hoe ik dat loslaat. Hoe pakken jullie dit aan? Hoe zorg je dat je man écht snapt hoe zwaar die mental load is? En hoe krijg je dat knagende gevoel weg dat je alles tegelijk doet, maar nergens echt goed?
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Julia (39) haar ervaring. Haar 9-jarige zoon zat rustig in de auto te gamen terwijl zij de hond uitliet. Tot ze terugkwam en er ineens politie bij de auto stond.
Een dochter in huis, knuffels op de bank en een kind dat je hart steelt: voor Mart Hoogkamer is het vaderschap alles waar hij op hoopte. Toch ging aan dat geluk een moeilijke periode vooraf, waarover de zanger nu openhartig vertelt.
