Ze had direct spijt van haar actie en gaat op haar blog diep door het stof. De moeder, die anoniem wil blijven, legt uit wat het slaan van haar zoon vol gevolgen had. Én welke les ze ervan leerde.
Lees verder onder de advertentie
‘Vandaag heb ik mijn kind geslagen. De reden? Die is er niet eens. Het was zinloos. Er is ook geen excuus voor mijn gedrag’, schrijft de moeder. ‘Ik haalde naar hem uit zonder na te denken. Maar de gevolgen waren er meteen: ik barstte in tranen uit en hij ook. Ik zakte ineen op de grond en haatte mezelf voor wat ik had gedaan.’
Lees verder onder de advertentie
De walging, het verraad, het verdriet, de angst: ze weet dat haar zoon dat allemaal voelde. ‘Want ik voelde het ook’, vervolgt ze. ‘Ik ben opgegroeid in een gewelddadig gezin. Ik ben getrouwd met een gewelddadige man. En mijn zoon, net twee, verdient beter. Ik weet (en moet) beter zijn. Maar dat was ik niet. Niet vandaag.’
Handen thuis
Na haar actie riep haar zoon ‘Mama, mama!’ ‘Toen pakte ik hem vast en hield hem dicht tegen me aan’, vertelt ze. ‘We knuffelden tot hij rustiger werd. Tot hij weer oké was. Maar waarom wilde hij bij me blijven? Ik kan mezelf niet uitstaan, dus waarom hij wel?’
‘Meestal ben ik de kalme en rustige ouder. Ik schreeuw niet. Ik vertel mijn kind over gevoelens en consequenties, wat hij fout heeft gedaan en waarom. Dat we in een ‘handen thuis’-huishouden leven. En ik doe mijn best om op een goede manier voor mijn kind te zorgen, zodat hij zich veilig en beschermd voelt. Maar vandaag was niet zo’n dag.’
Lees verder onder de advertentie
Cirkel doorbreken
Haar actie herinnerde haar pijnlijk aan haar eigen moeder. ‘En toen zei ik tegen mezelf: ik ben beter – veel beter. Daarop bood ik mijn zoon mijn excuses aan. Hij groef zijn gezicht weer in mijn armen en na een lange knuffel zei hij: ‘Mama spelen?’ Waarna we een uur samen met zijn vrachtwagens speelden. Het is fijn om te weten dat mijn zoon nog steeds van me houdt. En dat ik geen monster ben, zoals mijn moeder. Zij en ik zijn twee verschillende mensen. En ik weet: als ik hard mijn best doe, kan ik de cirkel doorbreken. Om mijn zoon en mijzelf te redden.’
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Een dagje strand met kleine kinderen klinkt heerlijk, maar in de praktijk verloopt het vaak nét iets anders dan ouders vooraf hadden bedacht. Zand overal, oververmoeide kinderen en een strijd rond etenstijd: herkenbaar? Dan is deze opvallende vakantietrend misschien iets om te onthouden.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Er is feestelijk nieuws bij de familie Buddenbruck, bekend van het programma Een huis vol. Thaila en haar man Rob mogen zich binnenkort opnieuw opa en oma noemen. Het gezin maakte het nieuws bekend via Instagram en kijkt uit naar de komst van een nieuw familielid.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]