Beeld: Getty Images
Ze had direct spijt van haar actie en gaat op haar blog diep door het stof. De moeder, die anoniem wil blijven, legt uit wat het slaan van haar zoon vol gevolgen had. Én welke les ze ervan leerde.
‘Vandaag heb ik mijn kind geslagen. De reden? Die is er niet eens. Het was zinloos. Er is ook geen excuus voor mijn gedrag’, schrijft de moeder. ‘Ik haalde naar hem uit zonder na te denken. Maar de gevolgen waren er meteen: ik barstte in tranen uit en hij ook. Ik zakte ineen op de grond en haatte mezelf voor wat ik had gedaan.’
De walging, het verraad, het verdriet, de angst: ze weet dat haar zoon dat allemaal voelde. ‘Want ik voelde het ook’, vervolgt ze. ‘Ik ben opgegroeid in een gewelddadig gezin. Ik ben getrouwd met een gewelddadige man. En mijn zoon, net twee, verdient beter. Ik weet (en moet) beter zijn. Maar dat was ik niet. Niet vandaag.’
Na haar actie riep haar zoon ‘Mama, mama!’ ‘Toen pakte ik hem vast en hield hem dicht tegen me aan’, vertelt ze. ‘We knuffelden tot hij rustiger werd. Tot hij weer oké was. Maar waarom wilde hij bij me blijven? Ik kan mezelf niet uitstaan, dus waarom hij wel?’
Lees ook:
‘Zó kreeg ik het voor elkaar dat mijn zoon stopte met andere kinderen slaan’ >
‘Meestal ben ik de kalme en rustige ouder. Ik schreeuw niet. Ik vertel mijn kind over gevoelens en consequenties, wat hij fout heeft gedaan en waarom. Dat we in een ‘handen thuis’-huishouden leven. En ik doe mijn best om op een goede manier voor mijn kind te zorgen, zodat hij zich veilig en beschermd voelt. Maar vandaag was niet zo’n dag.’
Haar actie herinnerde haar pijnlijk aan haar eigen moeder. ‘En toen zei ik tegen mezelf: ik ben beter – veel beter. Daarop bood ik mijn zoon mijn excuses aan. Hij groef zijn gezicht weer in mijn armen en na een lange knuffel zei hij: ‘Mama spelen?’ Waarna we een uur samen met zijn vrachtwagens speelden. Het is fijn om te weten dat mijn zoon nog steeds van me houdt. En dat ik geen monster ben, zoals mijn moeder. Zij en ik zijn twee verschillende mensen. En ik weet: als ik hard mijn best doe, kan ik de cirkel doorbreken. Om mijn zoon en mijzelf te redden.’
Bron: Scary Mommy
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Actrice Anouk Maas kruipt dit jaar in de huid van Maria Magdalena in The Passion 2026. Voor Maas voelt deze rol extra speciaal. Het komt in een periode waarin haar leven flink is veranderd.
Noëlle en haar vriend Ferri verwachten in september hun eerste baby. Dat klinkt in eerste instantie niet als wereldnieuws, alleen Noëlle is zelf niet zwanger, maar haar moeder Angela wel.
Als single moeder weer gaan daten klinkt spannend en empowering, tot je er middenin zit. Nela (33) dacht klaar te zijn voor een zwoele herstart, maar haar eerste one night stand kreeg een onverwachte wending.
