Blogger Annie Reneau was met haar twee dochters naar eigen zeggen een echte ‘meisjesmoeder’. Toen ze hoorde dat de derde een jongen zou worden, moest ze toch even slikken. ‘Ik was bang dat ik hem niet zou begrijpen’, schrijft ze op Scary Mommy.
Nu, een paar jaar later, blijkt het tegenovergestelde waar.
‘Toen moeders met een zoon mij van te voren vertelden dat het hebben van een jongen iets speciaals heeft, dacht ik: het zal wel’, vertelt Annie. ‘Die vrouwen waren vast echte ‘jongensmoeders’ en hadden al hun hele leven graag een zoon gewild. Ik durfde ze niet te vertellen dat ik eigenlijk nooit die wens had. En dat ik oprecht bang was dat ik minder van mijn zoon dan van mijn dochters zou gaan houden.’ Maar vanaf het moment dat haar zoon in haar leven kwam, wist ze dat ‘die jongensmoeders’ gelijk hadden: de band tussen een moeder en een zoon heeft écht iets bijzonders.
Een van de dingen waar Annie zich – vooral na twee zachte dochters – zorgen om maakte, was de onstuimigheid van jongens – achteraf nergens voor nodig. ‘Mijn zoon heeft enorm veel energie, maar is ook ongelooflijk zoet in het tonen van liefde naar mij toe. Als hij mij knuffelt, smelt zijn hele lichaam in dat van mij en toen hij kleuter was, pakte hij me geregeld bij m’n wangen en plantte een dozijn kusjes op mijn gezicht. Vaak genoeg zei hij dat hij met me wilde trouwen.’
Ook Anna’s eigen gevoelens ten opzichte van haar zoon zijn anders dan die voor haar dochters. Want waar ze bij haar dochters best goed is in het niet toegeven aan de puppyogen, heeft ze daar bij haar zoon meer moeite mee. En dat gevoel zal altijd blijven. ‘Ik weet dat hij op een dag een man wordt. Hij zal nog veel liefdes in zijn leven krijgen en ik zet graag een stap opzij op dat moment. Want hoewel hij zijn hart uiteindelijk aan een ander zal geven, weet ik dat er een speciaal plekje voor mij is. Niets kan de band tussen een jongen en zijn moeder vervangen.’
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Je denkt: cadeautjes geregeld, feestje geslaagd, klaar. Tot er ineens een Tikkie binnenkomt waar je spontaan van gaat fronsen.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Als kind denk je dat alles wat er bij jou thuis gebeurt, overal zo gaat. Tot je ouder wordt, bij iemand anders over de vloer komt of gaat samenwonen en ineens beseft: huh, dit doen andere mensen helemaal niet?
