Beeld: Ketut Subiyanto via Pexels
Een moeder vertelt over het hilarische moment in het moederschap waarop ze even he-le-maal de mist in ging. Zoals je kind een totaal ongeschikte film laten zien voor zijn leeftijd.
Dorien (40), alleenstaande moeder van Mats (14), Job (12) en Tim (7).
“Iedereen die ik het vertel begint direct te lachen: Ted 2, ja, die film kennen ze wel. En haha, nee dat is geen onschuldige cartoon, maar een verhaal over een seksbeluste, grofgebekte teddybeer. Maar dat wist ik dus écht niet.
Mijn drie zoons delen mijn Netflix-account en zijn er aardig bedreven in. Dus toen Tim een dagje schoolziek was en gezellig met mama een film wilde kijken, liet ik hem er zelf een uitzoeken. Hij opperde een Engelstalige berenfilm die zijn broers ook al hadden gezien. Dat leek me prima. Eerder hadden we al Peter Rabbit en Paddington samen gekeken, de tekst ontging hem meestal, maar plaatjes kijken was ook leuk. Ik moest nog even douchen, maar hij mocht alvast beginnen.
Het schetste mijn verbazing toen ik de kamer binnenstapte en ik een of andere mannenstem uitspraken hoorde doen als ‘What the fuck!’ en ‘Look at this: only chicks with dicks’. Terwijl ik richting de tv rende om te kijken of er soms per ongeluk porno op stond, vroeg mijn zoon mij verbaasd wat voor raar dansje Ted toch deed. Hij deed het even voor en maakte een soort neukbewegingen. Ik schrok me een ongeluk: wat was dit voor bizarre film?
Toen ik de titel googelde en recensies las, was ik in shock over het seksistische en racistische gehalte van deze zogenaamde knuffelbeer. Ook gold er een kijkadvies van twaalf jaar. Uiteindelijk heb ik Tim weten over te halen om samen Mees Kees te kijken (‘Hoeven we ook geen ondertiteling te lezen’). Tim heeft nog dagen gesproken over die malle beer en zijn gekke dansjes.”
Deze dat ging ff mis staat in Kek Mama 05-2020.
Ook Lauren blunderde als moeder. Het gevolg? Ze moest naar kantoor met een bril van permanente marker op haar gezicht. Je leest haar verhaal hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
