Beeld: missie aarde
Kek Mama-columnist Nynke de Jong tipt elke maand een serie of programma op tv waar je blij van wordt.
Oké, je houdt misschien niet van sciencefiction. Dat gedreutel in de ruimte met rare wezens die miljoenen lichtjaren hier vandaan een aanval op onze beschaving doen: ik ben er zelf ook niet zo van. Ik zie het wel als het zover is. Dus al die mensen die het afgelopen jaar zuurstoftekort kregen bij de aankondiging van de nieuwe Star Wars-film: hyperventileer maar ergens anders.
Waar ik wél gelukkig van word: het nieuwe seizoen van Missie aarde, de sciencefiction-comedy van de VPRO met Kim van Kooten, Wart Kamps en Alex Klaassen. Dat speelt zich af in een ruimteschip in 2063, verder is het gewoon The office of Debiteuren crediteuren. Onuitgesproken verliefdheden, falende leiders en Alex Klaassen als een psycholoog op wie niemand zit te wachten. Kortom: heel hard lachen. En daar een heel nieuw seizoen van. Daar zet ik mijn aversie jegens buitenaards leven met liefde voor opzij.
Nynke de Jong (31) is schrijfster, journaliste, columniste en presentatrice. Samen met haar vriend Tom heeft ze dochter Janne (3 maanden).
Klik hier om meer te lezen van onze columnist Nynke.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
