Kek Mama-columnist Nynke de Jong tipt elke maand een serie of programma op tv waar je blij van wordt. 

 

Ons koningshuis is al een tijdje behoorlijk schandaalvrij. Jammer, want er valt potdomme weinig te roddelen. Het leukste royaltynieuwtje van de laatste maanden was dat prinses Ariane een paard heeft dat Fredje heet. Nou, als dat het is. We zullen moeten wachten tot Amalia gaat daten. En het tot die tijd met Fredje doen.

Nu is het in Groot-Brittannië ook relatief roddelrustig, als je de incidentele escapades van Prins Harry niet meerekent. Gelukkig kunnen we deze maand even flink terugblikken op al het gedoe van de afgelopen zeventig jaar. Want Netflix heeft The Crown gemaakt, een dramaserie over Koningin Elizabeth. Over haar huwelijk, de kinderen, de Tweede Wereldoorlog en wat dies meer zij. Er is honderd miljoen pond in gestoken, en aan de trailer te zien wordt het een soort Downton Abbey, maar dan met kronen. Als dat geen bingewatchen wordt. Dikke kans dat Koningin Elizabeth zelf in haar joggingbroek een avondje Netflix inlast.


THE CROWN, VANAF 4 NOVEMBER OP NETFLIX.

Nynke de Jong (31) is schrijfster, journaliste, columniste en presentatrice. Samen met haar vriend Tom heeft ze dochter Janne (3 maanden).

moeders-altijd-boos

Er zijn van die dagen dat je kind maar één sok hoeft te laten slingeren voordat de stoom uit je oren vliegt. En zo vreemd is dat helemaal niet: blogger Karen Jonson legt op Scary Mommy uit waarom.

‘Boosheid komt altijd voort uit een andere emotie’, schrijft ze.

 

Onderzoek

Karen vervolgt: ‘In dit onderzoek wordt uitgelegd dat boos worden vaak een onderliggende oorzaak heeft: je voelt je onbegrepen, onbelangrijk, onzichtbaar of machteloos tegenover anderen. En vervolgens moeten de mensen van wie je houdt het ontgelden.’ Volgens de blogger is praten de beste manier om hier als moeder mee om te gaan. ‘Vertel waar je behoefte aan hebt, zodat je niet hoeft te exploderen om één klein ding.’

 

Lees ook
'Ik vertel mijn kind liever wat er in míj omgaat dan boos te worden' >

 

'Rondje lopen'

Of, schrijft Karen verder, ‘Loop een rondje buiten, haal een frisse neus en bedenk wat het probleem is: ben je oververmoeid? Heb je te veel aan je hoofd? Houden je kinderen zich niet aan hun afspraken? Zet voor jezelf op een rij wat jou boos heeft gemaakt en kijk wat je hiertegen kunt doen. Niemand verdient het om te leven in een huis vol boosheid - je gezin niet en jij niet. Máár: accepteer ook dat je af en toe je dag niet hebt.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
kinderen kamer delen
Beeld: Unsplash

Als kind wil je het liefst een kamer voor jezelf, maar in huis is daar niet altijd ruimte voor. Bij moeder en blogger Christine Organ is die ruimte er wel, maar ze laat haar kinderen toch samen slapen. En daar heeft ze zo haar redenen voor.

'Zo leren ze dat groter niet altijd beter is', schrijft ze op Scary Mommy.

 

Schone sokken

Vroeger wist Christine het zeker: als ik later kinderen heb, zorg ik ervoor dat ze een eigen slaapkamer krijgen. ‘Zelf deelde ik als kind een kamer met mijn jongere zus’, legt ze uit. ‘Dat kon niet anders, gezien de ruimte, maar soms had ik echt behoefte aan mijn eigen plek. Mijn zusje en ik zetten kasten in het midden van de kamer om een ‘eigen’ kamer te creëren, maar dat duurde maar een paar dagen. Tot één van ons geen schone sokken meer had en naar ‘de andere kant’ moest om een nieuw paar te lenen. Lastig, want ik wilde ruimte en onafhankelijkheid.’

 

Lees ook:
Kamertje kijken: 'Als het maar schattig is' >

 

Blijvende herinneringen

Toch hebben haar twee kinderen tegenwoordig niet een eigen kamer – ook al is daar in huis wel plek voor. ‘We laten onze kinderen bewust samen slapen, want daar hebben we een aantal heel goede redenen voor’, vervolgt Christine. ‘Ten eerste leren ze zo om ruimte te delen, wat later alleen maar goed van pas komt – of het nou om een huisgenoot, partner of collega gaat. Daarnaast zullen ze blijvende herinneringen hebben: hun moeder die boos de trap op komt dat ze moeten gaan slapen, maar hopelijk óók dat ze samen mooie gesprekken hebben gehad ’s avonds laat.’

Christine denkt ook dat het delen van een kamer haar kinderen dichter bij elkaar brengt. ‘Onze kinderen schelen 3,5 jaar en delen verder niet heel veel. Maar als het licht uitgaat, hoor ik ze giechelen en grapjes maken of fluisteren over wat er op school is gebeurd. En de laatste levensles? Ze leren dat groter niet altijd beter is. Spullen – huizen, slaapkamers, bezittingen – zijn niet zo belangrijk als relaties.’

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >