Regelmatig hoor ik verhalen van moeders die erdoorheen zitten, maar hoe pittig ik het ouderschap ook vind, ik kon mezelf hier nooit mee verenigen. Tot dat ene griepje – toen werd het me ineens te veel.
Lees verder onder de advertentie
Ik zie mezelf nog zitten: midden in de nacht al snotterend met een huilende baby in m’n armen. Ik mopperen…
‘Waarom?’
Waarom Mack juist déze week uitkiest om weer nachtvoeding te willen, waarom ik in godsnaam niet een dikkere trui heb aangetrokken die dag ervoor, waarom ik me zo belabberd voel, waarom m’n vriend zo nodig ’s nachts moet werken, waarom m’n kind niet direct na zijn flesje gewoon weer in slaap valt en (ja, echt) waarom ik überhaupt ooit moeder wilde worden… Met een schuin oog kijk ik naar het kunstwerk dat vriend en ik twee jaar geleden in Londen op de kop tikten. ‘Toen was mijn leven nog zorgeloos’, schiet er door m’n hoofd.
Lees verder onder de advertentie
Als Mack maar blijft krijsen leg ik hem, volledig tegen mijn principes in, huilend terug in bed. Want echt: ik trek het niet meer.
Eenmaal in de woonkamer bel ik mijn vriend op om als een sirene het halve appartementencomplex bij elkaar te gillen. Hij laat me uitrazen, zegt wat hij moet zeggen en krijgt me rustig. ‘Ik ben over drie uurtjes thuis en dan kun je de hele dag in bed liggen.’ Z’n woorden laat ik op me inwerken en terwijl ik op adem kom, hoor ik Mack weer jengelen. Dit wil ik niet, denk ik direct, en door dat simpele telefoontje vind ik weer de kracht om m’n baby stil te krijgen: nog geen twee minuten later valt hij als een blok in slaap.
Lees verder onder de advertentie
Gek eigenlijk. Waar ik een paar uur geleden nog zowat verdronk in zelfmedelijden, ben ik na wat goede slaap weer volledig opgeladen – zo intens kan het ouderschap soms zijn.
‘Grapjes over mijn telefoongesprek’
’s Ochtends zet ik rustig een bak thee (want wonder boven wonder ben ik eerder wakker dan Mack), neem ik een aspirientje en maak ik samen met m’n vriend grapjes over mijn hysterische telefoongesprek van die nacht. En als ik Mack even later hoor brabbelen in zijn bedje, weet ik weer waar ik het voor doe.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.