Beeld: Getty
Beeld: Getty

Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.

Als ik in de spiegel kijk, schrik ik me een ongeluk. Ik word oud, heel oud. De zorgen van de afgelopen maanden tekenen duidelijk in mijn gezicht en de vermoeidheid eist zijn tol. Mijn wallen zijn grauw en de vouwen van mijn kussen staan in mijn wang.

Via Facebook krijg ik een melding van een foto een jaar eerder genomen en gepost. Een frisse Lieve kijkt me aan. Geen rimpel te bekennen, geen wal te bespeuren op dat wakkere en uitgeslapen gezichtje. Waar is het mis gegaan vraag ik me af?
 

Mezelf uit het oog verloren

Na de vakantie, waarin ik heel erg goed voor mezelf heb gezorgd en heerlijk heb genoten van de rust in de dagen zonder de kinderen, ben ik mezelf nu uit het oog verloren. Ik heb het gevoel geen moment rust te hebben, achter de feiten aan te lopen en de boel niet op orde te hebben. Er zijn honderd mensen die iets van me willen en alle ballen die ik in de lucht wil houden vallen langzaam één voor één op de grond.

Vorige week appte mijn vriendin me hoe het met de Personal Assistent van Jan en Dries ging. Ik moest lachen want ze heeft volkomen gelijk. Op de dagen dat ik werk of naar school ga, heb ik oppas. Twee dagen kinderopvang en voor mijn studiedag tegenwoordig een gastouder aan huis. Ideaal lijkt, maar ondertussen ben ik er stiekem enorm druk mee. Er moet gegeten worden op de opvang en de gastouder wil best met de kinderen eten maar koken laat ze liever aan mij over. Ik heb dus inmiddels een enorme planning met boodschappen, kookmomenten en bakjes in de koelkast.
 

25 mailtjes later

Ook de werkdruk wordt zo nu en dan te hoog. Dan bedenk ik me om 23.25 uur ineens dat ik die les voor morgen nog helemaal niet heb kunnen voorbereiden en zet ik de laptop maar weer aan om vervolgens 25 mailtjes en anderhalf uur later naar bed te gaan. Voor mijn studie geldt hetzelfde. Inlezen in de lesstof voordat ik het college volg, was een heel mooi streven, maar dat heb ik na de eerste lesweek al laten varen. Laat staan de opdrachten die we moeten maken bijhouden. Ik voel me net een echte student die de kantjes ervanaf loopt maar ik krijg het gewoon niet rond. En daar baal ik van.
 

Slapeloze nachten

En dat ik er zo van baal maakt weer dat ik ’s nachts wakker lig. Wakker van het geregel, wakker van de zorgen over werkdingen, wakker van alle opdrachten die ik nog moet maken voor mijn studie en wakker van mijn uitgebluste uiterlijk. Maar als ik uiteindelijk wakker lig van het zoeken naar het nummer van mijn schoonheidsspecialist heb ik in ieder geval dat voorlaatste probleem opgelost en zie ik er binnenkort weer net zo fris uit als een jaar gelede Voor zolang het duurt.

wie-is-de-mol-roos-schlikker

Kek Mama-columnist Roos Schlikker schrijft elke maand bloedeerlijk en supergrappig over wat ze meemaakt. Deze maand: waxen down under.

Na de bevalling van Róman, wilde ik het gras eens goed wieden. Met die dikke buik had ik er steeds maar een gooi naar gedaan. Een beetje op de gok met zo’n scheermes heen en weer strijken en hopen dat de bosschages down under er enigszins acceptabel bij lagen. François noemt het altijd de ‘toef’, wat gezelliger klinkt dan het is. Je moet ervan houden, zo’n dot haar en aangezien hij die van hem netjes bijknipt, wilde ik ook een keurig tuintje.

 

Waxen is gênanter dan baren

Ik besloot het professioneel aan te pakken. Alle hippe meisjes van de stad riepen dat ze niet zonder maandelijks bezoekje aan de waxingsalon konden, dus op een dag toog ik naar een zaakje in de buurt. Wist ik veel dat ik met gespreide benen op een harde bank diende plaats te nemen. Wist ik veel dat een mij volslagen onbekende vrouw warme was op mijn boeltje zou smeren. Wist ik veel dat ik dat gênanter vond dan baren. Wist ik veel dat het allemachtigallehemelsalleg*dsgloeiendegloeiende veel pijn deed toen ze in één sadistische ruk de katoenen lapjes eraf trok en me zo ontdeed van mijn haartjes, mijn opperhuid en mijn waardigheid, aangezien ik het op een loeien zette. Lag dit nou aan mij? 

Ik had nota bene verdovingloos een paar kinderen eruit weten te frotten. Was mijn pijngrens stiekem toch heel laag? Nou, nee. Een dag later sprak ik een kennis die ook naar de waxingsalon was geweest en pas echt een horrorstory had. Een gebrekkig Nederlands sprekende dame had haar gevraagd: “Jij wilt Full Brazilian wax? Die met de sterretje?” Mijn kennis had geknikt. “Is dat je meest uitgebreide behandeling? Dat klinkt uitstekend, doe dat maar. The full works.”
 

Lees ook
Column Roos: 'Mijn zoontje is sinds gisteren gescheiden' >

 

'Wat doe je?'

Ze lag op de martelbank en de waxspecialiast was lustig begonnen met smeren. Nogal, eeeh, uitgebreid. Toen de kennis verschrikt vroeg: “Wat doe je???”, antwoordde de waxeuse: “Jij wou alles weg. Anaal gebied is begroeid. Daarom heet die behandeling met ster.” Paniekerig riep mijn kennis dat ze dit niet wilde – “Haal weg!” – maar de wax was al afgekoeld. Laten we zeggen dat ze na de behandeling zo zacht als een baby was. En de buurt dacht dat het maandelijkse noodalarm was afgegaan.

Ik zal een mietje wezen, maar na twee bevallingen, een waxingsessie en dit verhaal mag mijn tuintje alleen heel zacht geaaid worden met een mesje. Dat is pas een sterbehandeling.

 

Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). Op Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven. Mail Roos op roos@kekmama.nl.

 

Deze column staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oude shirts partner

Goed met naald en draad? Bekijk dan het werk van Stephanie Miller: zij tovert overhemden van haar partner in no time om in een fantastische jurk voor haar dochters.

Zo hoef je nooit meer kleding weg te gooien.

 

'Geen geld'

"Ik ben opgegroeid in een gezin waar niet veel geld was", zegt Stephanie tegen Huffington Post. "Mijn moeder was heel creatief en leerde mij dat ik het moest doen met wat ik had." Dat zorgde ervoor dat ze een paar jaar geleden oude kleding van haar man uit de kast trok en deze omtoverde tot een outfit voor haar dochters. "Het leuke hiervan is: ik weet zeker dat ik nooit iemand anders in hun kleding zal zien."

 

Lovende reacties

Op Instagram deelt ze haar creaties en krijgt ze honderden lovende reacties.

 

 

 

Lees ook
De kledingkast van je kind opruimen: zo pak je het handig aan >

 

 

 

My baby woke up early this morning so I sewed in the early morning hours. She was a good sport letting me try on the dress (only 2 time😂) to cut and fit the sleeves. Once I made her a dress two years ago and kept fitting it on her to adjust the dress, by the time I was done she wouldn't wear it. I decided to not make my kids clothes at that point. Now they ask me to make them dresses and never want to take them off. It is much more rewarding. This shirt was her daddy's shirt that shrunk, @letsbuyutah. #sew #refashion #refashioned #refashionista #sewing #sewingproject #diy #beforeandafter #mothermakes #oldshirt #newdress #dresses #littlegirl #littlegirldress #onehour #onehourprojets #quickneasy #sewforfun #sewfun

Een bericht gedeeld door Stephanie Miller (@mothermakesx4) op

 

 

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >