Beeld: Getty
Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.
Als ik in de spiegel kijk, schrik ik me een ongeluk. Ik word oud, heel oud. De zorgen van de afgelopen maanden tekenen duidelijk in mijn gezicht en de vermoeidheid eist zijn tol. Mijn wallen zijn grauw en de vouwen van mijn kussen staan in mijn wang.
Via Facebook krijg ik een melding van een foto een jaar eerder genomen en gepost. Een frisse Lieve kijkt me aan. Geen rimpel te bekennen, geen wal te bespeuren op dat wakkere en uitgeslapen gezichtje. Waar is het mis gegaan vraag ik me af?
Na de vakantie, waarin ik heel erg goed voor mezelf heb gezorgd en heerlijk heb genoten van de rust in de dagen zonder de kinderen, ben ik mezelf nu uit het oog verloren. Ik heb het gevoel geen moment rust te hebben, achter de feiten aan te lopen en de boel niet op orde te hebben. Er zijn honderd mensen die iets van me willen en alle ballen die ik in de lucht wil houden vallen langzaam één voor één op de grond.
Vorige week appte mijn vriendin me hoe het met de Personal Assistent van Jan en Dries ging. Ik moest lachen want ze heeft volkomen gelijk. Op de dagen dat ik werk of naar school ga, heb ik oppas. Twee dagen kinderopvang en voor mijn studiedag tegenwoordig een gastouder aan huis. Ideaal lijkt, maar ondertussen ben ik er stiekem enorm druk mee. Er moet gegeten worden op de opvang en de gastouder wil best met de kinderen eten maar koken laat ze liever aan mij over. Ik heb dus inmiddels een enorme planning met boodschappen, kookmomenten en bakjes in de koelkast.
Ook de werkdruk wordt zo nu en dan te hoog. Dan bedenk ik me om 23.25 uur ineens dat ik die les voor morgen nog helemaal niet heb kunnen voorbereiden en zet ik de laptop maar weer aan om vervolgens 25 mailtjes en anderhalf uur later naar bed te gaan. Voor mijn studie geldt hetzelfde. Inlezen in de lesstof voordat ik het college volg, was een heel mooi streven, maar dat heb ik na de eerste lesweek al laten varen. Laat staan de opdrachten die we moeten maken bijhouden. Ik voel me net een echte student die de kantjes ervanaf loopt maar ik krijg het gewoon niet rond. En daar baal ik van.
En dat ik er zo van baal maakt weer dat ik ’s nachts wakker lig. Wakker van het geregel, wakker van de zorgen over werkdingen, wakker van alle opdrachten die ik nog moet maken voor mijn studie en wakker van mijn uitgebluste uiterlijk. Maar als ik uiteindelijk wakker lig van het zoeken naar het nummer van mijn schoonheidsspecialist heb ik in ieder geval dat voorlaatste probleem opgelost en zie ik er binnenkort weer net zo fris uit als een jaar gelede Voor zolang het duurt.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Ontwerpster Meike is vanwege ernstige rugklachten voor tachtig procent afgekeurd en krijgt een uitkering.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
