Beeld: Getty
Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (7 maanden). Tot voor kort was ze gelukkig getrouwd en had ze een heerlijk leven, tot haar man afgelopen Kerstmis totaal onverwacht zijn koffers pakte en vertrok. Op kekmama.nl schrijft ze openhartig over alles wat ze sindsdien doormaakt.
Het lijkt wel een klein feestje. Als ik beneden kom na het zoveelste telefoongesprek met vrienden en familieleden, word ik ontvangen in een liefdevol tafereel. Rondom de tafel zitten mijn lieve vrienden, die hun vakantie hebben onderbroken, een vriendin van mijn ouders en mijn twee prachtige kinderen. Op tafel liggen frietjes, snacks en de door mijn verstandige vriendin gemaakte salade. Iedereen lacht en de hoofden draaien als ik binnen kom lopen. Ik heb net mijn tranen gedroogd, maar zie er belabberd uit. De vraag of het gesprek wat heeft opgeleverd kan ik alleen maar met een schuddend ‘Nee’ beantwoorden. Ik voel tranen opkomen maar als Jan glunderend roept ‘Mama kijk eens hoeveel patatjes we hebben gekocht’, kom ik terug in mijn kracht. Heel even voel ik een soort geluk als ik naar deze mensen kijk.
De afgelopen dagen zijn gevuld met het voeren van, voor mijn gevoel, duizenden telefoongesprekken met mensen uit zijn omgeving. Ik probeer te redden wat er te redden valt en uit te zoeken hoe het nou eigenlijk met hem is. Nieuwsgierig, of beter gezegd hunkerend naar oorzaken die hem ertoe hebben aangezet deze stap te nemen. Zo radicaal en rigoureus maar bovenal zo kil en koud.
Tot vanmiddag had een gesprek met hem nog niet plaatsgevonden. Ik moest het doen met een paar appjes heen en weer die hij uiteindelijk afdeed met ‘Spaar je energie, het komt nooit meer goed’. Tot twintig minuten geleden. In het scherm van mijn telefoon verscheen zijn naam. Zo vertrouwd dat ik bijna wilde opnemen met ‘Schatje’ of de versie die nu beter zou passen ‘Waarom heb je verdomme zo lang niets van je laten horen!’. Ik neem op en zeg lafjes ‘Hoi’.
Tranen vloeien rijkelijk, bij mij. Hij blijft kalm en koel en de woorden ‘Ik heb nooit van je gehouden’ hakken erin. Ik blijf lief en toon mijn warme gevoelens voor hem in de hoop wat los te maken. Uiteindelijk zet ik het laatste redmiddel in, ook al had ik me voorgenomen ze er in het eerste gesprek buiten te houden. Ik smeek hem om het voor de kinderen nog eens te proberen. Hij blijft bij zijn standpunt en als ik ophang trek ik mijn conclusie.
Dit is met recht een collect call; hij voert de gesprekken en ik blijf achter met de rekening.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
